Archeologisch bureau- en booronderzoek in het kader van de natuurontwikkeling rond Slot Moermond te Renesse, gemeente Schouwen-Duiveland (ZE)

<p>Aanleiding tot het hier beschreven archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek door middel van boringen zijn de herinrichtingsplannen voor de drie percelen aan de Stoofweg en Helleweg te Renesse. Door deze werkzaamheden worden mogelijk archeologische resten bedreigd. Conform de Wet op de Archeologische Monumentenzorg dient het onderzoeksgebied eerst te worden onderzocht op de aanwezigheid van archeologische waarden. Particulier Natuurbeheer Nederland BV heeft MUG Ingenieursbureau, afdeling Archeologie, opdracht gegeven het onderzoek uit te voeren.</p><p>Uit het bureauonderzoek blijkt dat het onderzoeksgebied grotendeels binnen poldervaaggronden ligt. Op basis van de historische kaarten is vastgesteld dat het onderzoeksgebied na de watersnoodramp van 1953 ingrijpend is veranderd. Het onderzoeksgebied bestond voor de watersnoodramp uit een ingepolderd gebied dat omgeven was door een ringdijk en dat uit vele smalle langgerekte kavels bestond. Na de herinrichting is de ringvormige structuur verdwenen en zijn grote kavels gevormd. Hierbij kunnen ingrijpende bodemverstoringen hebben plaatsgevonden. In de directe omgeving van het onderzoeksgebied hebben verschillende archeologische onderzoeken plaatsgevonden. Bij een deel van die onderzoeken is vastgesteld dat de bodem niet meer intact is. Rond slot Moermond zijn verschillende vondsten gedaan van middeleeuws en nieuwetijds aardewerk. Ook op de overgang van oude kreekruggen naar de laaggelegen poelgebieden is middeleeuws aardewerk gevonden. Op grond van de geomorfologische situatie kunnen binnen het onderzoeksgebied bewoningsporen aanwezig zijn die op basis van eerder gevonden archeologische resten waarschijnlijk dateren uit de periodes neolithicum, ijzertijd en middeleeuwen-nieuwe tijd. Het kan hier gaan om nederzettingsresten zoals huisplaatsen, afvalkuilen, waterputten, verkavelingsen ontwateringssystemen. De resten worden binnen het onderzoeksgebied op de overgang van klei naar sterk zandhoudende afzettingen van de kreekruggen verwacht. Deze kunnen vanaf direct onder het maaiveld voorkomen. De onderzoekslocatie lijkt de laatste 200 jaar alleen beïnvloed te zijn door de ruilverkaveling die bij de opbouw van het gebied na de watersnoodramp van 1953 is uitgevoerd.</p><p>Uit het booronderzoek blijkt dat binnen het onderzoeksgebied in het oosten sprake is van een oude waterloop en in het westen van een mogelijke kreekrug. Indien op de kreekruggen bodemvorming heeft plaatsgevonden, blijkt dat deze locaties droog genoeg waren voor bewoning en moet rekening gehouden worden met de aanwezigheid van archeologische sporen. Binnen het onderzoeksgebied zijn geen indicatoren gevonden die wijzen op menselijke aanwezigheid in het verleden. Er werd tevens geen bewijs van bodemvorming in de top van de kreekrug gezien. Daardoor is de kans dat zich op de kreekrug (nog) archeologische resten bevinden zeer klein. Voor het oostelijke deel van het onderzoeksgebied geldt dat het mogelijk altijd onder invloed heeft gestaan van het water, waardoor het geen aantrekkelijke vestigingsplaats was voor de mens.</p><p>Op grond van de uitkomsten van het bureau- en booronderzoek wordt de kans op aanwezigheid van archeologische resten in het onderzochte gebied klein geacht. Daarom beveelt MUG Ingenieursbureau aan geen verder archeologisch onderzoek uit te voeren.</p>