ความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสาธารณรัฐประชาชนจีนในสมัยประธานาธิบดีบารัค โอบามา (ค.ศ. 2009-2016)

สหรัฐอเมริกาในฐานะประเทศมหาอำนาจเพียงหนึ่งเดียวตั้งแต่ยุคหลังสงครามเย็นเป็นผู้จัดระเบียบโลกใหม่เพื่อรักษาสันติภาพซึ่งเน้นความร่วมมือโดยอ้างอิงแนวคิดเสรีนิยม ไม่ว่าจะเป็นการเปิดตลาด ความร่วมมือทางสถาบันในระดับพหุภาคี การประสานประโยชน์ด้านความมั่นคงภายใต้กฎระเบียบเดียวกัน การส่งเสริมประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน ในส่วนของจีนแม้จะไม่ได้เห็นด้วยกับการสร้างระเบียบโลกตามการชี้นำของสหรัฐฯ ในทุกประเด็น แต่ก็เข้าร่วมระเบียบโลกทางเศรษฐกิจและการค้าเสรีระหว่างประเทศ ส่งผลให้เศรษฐกิจจีนเติบโตอย่างมากจนผงาดขึ้นมาเป็นอีกหนึ่งประเทศมหาอำนาจระดับโลก ยิ่งไปกว่านั้น การที่จีนก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจเกิดขึ้นในขณะที่อิทธิพลของสหรัฐฯ ถดถอยสืบเนื่องมาจากภาระทางงบประมาณของการทำสงครามต่อต้านการก่อการร้าย รวมทั้งวิกฤตเศรษฐกิจและการเงินโลกในปี 2007-2008 จนมีการแสดงความกังวลว่าการแข่งขันเชิงอำนาจระหว่างสองมหาอำนาจอาจนำไปสู่ความขัดแย้งรุนแรง อย่างไรก็ตาม งานชิ้นนี้ใช้ทฤษฎีสังคมระหว่างประเทศ (International Society) ของสำนักอังกฤษ (English School) ในการนำเสนอว่าสหรัฐฯ กับจีนมีการผลักดัน ต้านทาน และต่อรองเชิงคุณค่าเพื่อบรรลุความร่วมมืออย่างมากท่ามกลางความขัดแย้งดังกล่าว โดยในความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐ ฯ กับจีนในสมัยประธานาธิบดีบารัค โอบามา ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สถานะทางอำนาจของสหรัฐฯ กับจีนใกล้เคียงกันมากที่สุด พบว่ามีการพัฒนาและขยายความร่วมมือใน 3 ด้านหลัก คือ ความร่วมมือด้านความมั่นคง ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ และความร่วมมือด้านพลังงานและสิ่งแวดล้อม