ขอบเขตและความเหมาะสมในการอ้างบันดาลโทสะเพราะเหตุชู้สาว

การกระทำโดยบันดาลโทสะ เป็นบทบัญญัติในการบรรเทาโทษให้แก่การกระทำความผิดอาญาอันเนื่องมาจากการกระทำความผิดด้วยสาเหตุอันเกิดจากอารมณ์โกรธ โดยในปัจจุบันการกระทำโดยบันดาลโทสะยังคงมีบทบัญญัติบังคับใช้อยู่ในประเทศไทยในประมวลกฎหมายอาญามาตรา 72 แต่เนื่องจากบทบัญญัติในเรื่องนี้ไม่ได้มีการบัญญัติถึงขอบเขตในการปรับใช้อย่างชัดเจน โดยคำพิพากษาของศาลไทยในระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน ยังคงปรากฏการกล่าวอ้างการกระทำโดยบันดาลโทสะด้วยเหตุจากความหึงหวงเพราะพฤติกรรมทำนองชู้สาวเป็นจำนวนมาก ซึ่งจากการศึกษาพบว่า การที่ศาลไทยเปิดโอกาสให้สามารถกล่าวอ้างการกระทำโดยบันดาลโทสะเพราะสาเหตุดังกล่าวได้ ทำให้เกิดข้อพิจารณาที่สำคัญสามประการ กล่าวคือ ก่อให้เกิดค่านิยมในการใช้ความรุนแรงเพื่อแก้ไขปัญหาครอบครัวในลักษณะกว้างขวาง โดยคำพิพากษาของศาลเปิดโอกาสให้บุคคลมีการกล่าวอ้างเหตุที่กระทำโดยบันดาลโทสะได้ทั้งกรณีของคู่สมรสโดยชอบด้วยกฎหมาย และคู่รักที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกันโดยชอบด้วยกฎหมายด้วย นอกจากนี้ พฤติกรรมทำนองชู้สาวที่สามารถกล่าวอ้างได้ ไม่มีขอบเขตที่ชัดเจนและมีลักษณะขยายออกไปถึงการกระทำที่อาจทำให้เกิดความเข้าใจว่ามีการร่วมประเวณีกันด้วย เช่น มีการนอนกอดกัน เดินออกมาจากห้องนอน เป็นต้น ซึ่งส่งผลให้ขอบเขตของพฤติการ์ณชู้สาวมีความหมายกว้างมากจนเกินสมควร ยิ่งไปกว่านั้นคำพิพากษาของศาลไทยยังมีการปรับใช้การเลือกปฏิบัติด้วยสาเหตุทางเพศโดยอ้อมอีกด้วย กล่าวคือ การปรับใช้หลักบันดาลโทสะในบริบทของสังคมไทยมีทัศนะคติต่อฝ่ายหญิงในเรื่องการนอกใจแตกต่างจากฝ่ายชายโดยแนวคำพิพากษาแสดงให้เห็นถึงขอบเขตการตีความที่จำกัดข้ออ้างในฝ่ายหญิงมากกว่าฝ่ายชาย ทั้งนี้เนื่องจากบริบทของสังคมไทยในอดีต หญิงเป็นทรัพย์สินของครอบครัวและของฝ่ายชายประกอบกับวัฒนธรรมชายเป็นใหญ่เป็นรากฐานสำคัญของสังคมในยุคดังกล่าว ดังนั้นพฤติกรรมนอกใจของฝ่ายหญิงจึงเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันสิทธิมนุษยชนและความเท่าเทียมทางเพศกลายเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะในต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศอังกฤษ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศดังกล่าวจึงดำเนินการยกเลิกบทบัญญัติเรื่องบันดาลโทสะไม่ให้มีการกล่าวอ้างได้อีกซึ่งการศึกษาพบว่าเพื่อรักษาสมดุลระหว่างการใช้ข้อกล่าวอ้างเกี่ยวกับการกระทำโดยบันดาลโทสะด้วยเหตุหึงหวงอันจะส่งผลให้เกิดความรุนแรงในสังคมไทย การเลือกปฏิบัติด้วยสาเหตุทางเพศ และการตีความที่กว้างเกินไปในการบังคับใช้กฎหมาย จึงมีความจำเป็นที่จะต้องจำกัดขอบเขตของการอ้างเหตุบันดาลโทสะไว้เฉพาะการข่มเหงอย่างร้ายแรงและเป็นเหตุอันไม่เป็นธรรมระหว่างคู่สมรสที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งได้พบเห็นการร่วมประเวณีของคู่สมรสของตนกับบุคคลอื่นซึ่งหน้าเท่านั้น