Doezum, Provincialeweg 133a (Gemeente Westerkwartier, Gr.) Een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O)

Tijdens het veldwerk zijn dertien zandgutsboringen gezet met een dichtheid van zes boringen per hectare om het verwachtingsmodel te toetsen. Uit de resultaten van het booronderzoek blijkt dat de ondergrond van het plangebied overwegend uit dekzand en keizand bestaat dat wordt gekenmerkt door oxidatievlekken. Hier bovenop liggen pakketten vergraven zand waarvan de totale dikte uiteenloopt van 40 tot 120 centimeter en waarvan de toplaag wordt gevormd door een relatief dikke, humusrijke toplaag. Waarschijnlijk zijn de dikte van de toplaag (en de variatie hierin) het gevolg van ontginningswerkzaamheden waarbij veenrestanten en zand met elkaar vermengd zijn tot een dikke laag. Vervolgens hebben lokale graafwerkzaamheden plaatsgevonden ten behoeve van de inrichting van het terrein tot camping. Het onderliggende kei- en dekzand wordt overwegend gekenmerkt door de aanwezigheid van oxidatievlekken. Dit vormt een aanwijzing van een (van nature), sterk wisselende, en regelmatig hoge grondwaterstand. Slechts in één zone langs de westrand van het plangebied bleek de bodem van nature beter te zijn ontwaterd. Evenmin als elders in het plangebied zijn hier sporen van podzolvorming aangetroffen. Niettemin zijn de talrijke, tijdens het veldonderzoek in deze zone aanwezige molshopen, geïnspecteerd op de aanwezigheid van archeologische indicatoren. Deze zijn niet aangetroffen. Ook elders in het plangebied zijn geen relevante archeologische indicatoren aangetroffen.