Oss, Kapelaan Nausstraat Oss, Kapelaan Nausstraat

<p>In opdracht van de gemeente Oss heeft BAAC een proefsleuvenonderzoek in december 2020 en een opgraving in maart 2021 uitgevoerd in plangebied Kapelaan Nausstraat in Oss. De resultaten van beide onderzoeken worden in dit rapport beschreven.<br>Op een dekzandrug zijn onder een plaggendek een vindplaats uit de middenijzertijd en een vindplaats uit de middeleeuwen-nieuwe tijd aangetroffen. Deze laatste vindplaats bestaat uit off-site sporen zoals greppels en karrensporen. Binnen de vindplaats uit de midden-ijzertijd zijn sporen van twee spiekers en een waterkuil blootgelegd, evenals een greppel met onbekende functie. Sporen van een huisplattegrond ontbreken en kunnen mogelijk onder het huidige gemeenschapshuis ’t Hageltje in het noorden aanwezig zijn als onder de Kapelaan Nausstraat in het zuiden of onder de Hagelkruisstraat in het westen. In de waterkuil is een aanzienlijke hoeveelheid aardewerk gevonden, afkomstig van één grote pot en twee andere potten. In de sporen van de spieker is één scherf ijzertijdaardewerk aangetroffen. Andere vondsten waren in de structuren niet aanwezig. Behalve dit aardewerk zijn in het plangebied ook scherven uit de middeleeuwen en nieuwe tijd verzameld. Deze scherven zijn afkomstig uit het plaggendek en de greppels en karrensporen. Het overige vondstmateriaal, natuursteen en slak, wijst op menselijke aanwezigheid, maar is niet goed te dateren. Uit de waterkuil, enkele paalsporen van de twee spiekers en van de J-vormige greppel zijn botanische monsters genomen. De monsters waren niet analysewaardig. Alleen in het monster uit de nazak van de waterkuil waren de resten van zeer algemene akkergewassen aanwezig. Naar aanleiding van het vooronderzoek werd vastgesteld dat in het plangebied resten uit de periode neolithicum-volle middeleeuwen aanwezig konden zijn.<br>Tijdens het proefsleuvenonderzoek werd deze verwachting (deels) ingelost door de vondst van sporen en vondsten uit de ijzertijd-Romeinse tijd en uit de volle middeleeuwen. De opgraving leverde echter alleen een vindplaats uit de midden-ijzertijd op, bestaande uit enkele spiekers en een waterkuil.</p>