การประเมินการรับสัมผัสความสั่นสะเทือนที่มือและแขนในกลุ่มเกษตรกรที่ใช้เครื่องมือการเกษตรในจังหวัดปทุมธานี

การรับสัมผัสความสั่นสะเทือนที่มือและแขนเป็นเวลานานมีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคจากการทำงานที่เกี่ยวข้องกับอาการผิดปกติที่มือและแขน การศึกษาเชิงภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการรับสัมผัสความสั่นสะเทือนที่มือและแขนและศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการผิดปกติที่มือและแขนของเกษตรกรที่ใช้เครื่องมือการเกษตร เก็บข้อมูลด้วยการสุ่มตามความสะดวกกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเกษตรกรจำนวน 76 คน ในอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เครื่องมือในการศึกษาครั้งนี้แบ่งออกเป็น 4 ส่วนประกอบด้วย ข้อมูลทั่วไป สภาพการทำงาน แบบตรวจคัดกรองอาการผิดปกติที่มือและแขน และการตรวจวัดความสั่นสะเทือน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติไคสแควร์เพื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกลุ่มอาการผิดปกติมือและแขน ผลการศึกษา พบว่า เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 73.7 อายุเฉลี่ย 48.6 ปี (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 10.0) มีประสบการณ์ใช้เครื่องมือการเกษตรที่มีความสั่นสะเทือน เฉลี่ย 18.4 ปี (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 11.4) ผลการประเมินการรับสัมผัสความสั่นสะเทือนพบว่าส่วนใหญ่เกษตรกรมีการรับสัมผัสความเสี่ยงต่ำ ร้อยละ 60.5 (ขนาดการรับสัมผัส < 5.0 m/s2 (A8)) และความเสี่ยงสูง ร้อยละ 39.5 (ขนาดการรับสัมผัส ≥ 5.0 m/s2 (A8)) เมื่อจำแนกตามประเภทของเครื่องมือ พบว่าการใช้รถไถเดินตาม มีค่าเฉลี่ยความสั่นสะเทือนมากที่สุด เท่ากับ 11.2 m/s2 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.3) เครื่องตัดหญ้าแบบสะพาย เท่ากับ 4.7 m/s2 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.0) และเครื่องพ่นสะพายหลัง เท่ากับ 2.4 m/s2 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.6) เกษตรกรที่ใช้เครื่องมือการเกษตรพบอาการผิดปกติที่มือและแขน ร้อยละ 77.6 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการผิดปกติที่มือและแขนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การรับสัมผัสความสั่นสะเทือนและการใช้เครื่องพ่นสะพายหลัง ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเกษตรกรได้รับสัมผัสความสั่นสะเทือนจากการใช้เครื่องมือการเกษตรในระดับสูงและนำไปสู่การเกิดอาการผิดปกติที่มือและแขน ดังนั้นสามารถใช้ข้อมูลการประเมินการรับสัมผัสความสั่นสะเทือนนี้สำหรับการจัดการด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยที่มีการใช้เครื่องมือ อุปกรณ์ ในการทำงานของเกษตรกร