ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในกลุ่มเยาวชนชายรักชายในสถาบันอุดมศึกษา

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาเพื่อศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในกลุ่มเยาวชนชายรักชายในสถาบันอุดมศึกษา โดยใช้แนวคิดข้อมูล แรงจูงใจ และทักษะพฤติกรรมของฟิชเชอร์และฟิชเชอร์ มาเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ เยาวชนชายรักชาย อายุ 18 – 25 ปี ที่กำลังศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา ในจังหวัดเพชรบุรี จำนวน 100 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามอิเล็กทรอนิกส์ (Google Form) ซึ่งประกอบด้วย ข้อมูลส่วนบุคคล ความรู้เรื่องโรคและการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ อิทธิพลจากคู่นอน เจตคติต่อการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ความสะดวกในการเข้าถึงถุงยางอนามัย อิทธิพลจากกลุ่มเพื่อน ความสะดวกในการเข้าถึงสื่อกระตุ้นทางอารมณ์ การรับรู้ความสามารถของตนเองต่อการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน เครื่องมือมีค่า Kuder-Richardson 20 : KR-20 ได้ค่าคะแนนเท่ากับ .75 และสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคในแต่ละแบบสอบถามเท่ากับ .78, .80, .97, .75, .86, .93, .94 และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ปัจจัยทำนายด้วยวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า อิทธิพลจากคู่นอน (β = .71, p < .05) ความสะดวกในการเข้าถึงถุงยางอนามัย (β = .27, p < .05) และการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (β = -.16, P < .05) สามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในกลุ่มเยาวชนชายรักชาย ในสถาบันอุดมศึกษาได้ร้อยละ 61.90 (R2 = .619) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำข้อมูลไปใช้ในการจัดทำแผนและจัดกิจกรรมการส่งเสริมทักษะการต่อรองกับคู่นอน การจัดบริการถุงยางอนามัยให้ทั่วถึงทั้งในสถาบันการศึกษา หอพัก ตลอดจนในพื้นที่ชุมชนที่เป็นที่อยู่อาศัย และการส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์