BACHADON MIOMASI: ETIOLOGIYASI, KLINIK AHAMIYATI VA ASORATLARI

Bachadon miomasi reproduktiv yoshdagi ayollar orasida keng tarqalgan yaxshi sifatli ginekologik o‘sma bo‘lib, bachadonning mushak qavati — miometriydan rivojlanadi. Ushbu kasallik hayz siklining buzilishi, ko‘p miqdorda qon ketishi, qorinning pastki qismida og‘riq, bepushtlik, homiladorlikning murakkablashuvi hamda temir tanqisligi anemiyasi bilan tavsiflanadi. Tadqiqotning maqsadi bachadon miomasining klinik kechishi, reproduktiv salomatlikka ta’siri, asoratlari va profilaktik choralarning samaradorligini baholashdan iborat bo‘ldi. Tadqiqotda 25–45 yosh oralig‘idagi 60 nafar bachadon miomasi tashxisi qo‘yilgan bemorlar klinik, laborator va ultratovush tekshiruvlari asosida tahlil qilindi. Mioma tugunlarining joylashuvi, o‘lchami, soni, hayz sikli xususiyatlari, gemoglobin miqdori va reproduktiv anamnez baholandi. Natijalarga ko‘ra, bemorlarning 68 foizida hayz qonining ko‘p kelishi, 52 foizida qorinning pastki qismida og‘riq, 47 foizida temir tanqisligi anemiyasi, 28 foizida bepushtlik yoki homiladorlikni ko‘tara olmaslik holatlari aniqlandi. Muntazam ginekologik kuzatuv va individual tanlangan davolash taktikasi qo‘llanilgan bemorlarda klinik belgilarning kamayishi hamda hayot sifatining yaxshilanishi kuzatildi.