Venlo Lohofstraat

<p>Gedurende een periode in januari 2003 heeft BAAC bv de archeologische begeleiding verzorgd van de sloop van de kelders en fundamenten van een voormalig gebouw van Het Limburgs Dagblad aan de Lohofstraat. Deze begeleiding bestond uit de documentatie van archeologische resten die bij de sloop dreigden verloren te gaan. Het onderzoeksterrein ligt in één van de oudste delen van Venlo. Direct ten oosten van het terrein lag het verblijf van de graven van Gelre. Dit hof is blijkens archeologisch onderzoek gebouwd omstreeks 1275 en uiteindelijk gesloopt rond 1614 toen ter plekke een Minderbroedersklooster werd gebouwd1. Van dit klooster rest heden nog slechts de bijbehorende kerk (de huidige Jongerenkerk). Bij de opgravingen op het terrein van het gravelijk Hof zijn bewijzen aangetroffen van bewoning vanaf de 9e eeuw. Ook de nabijgelegen St. Martinuskerk stamt vermoedelijk uit deze periode. Het belang van het onderzoeksterrein ligt in de unieke ligging tussen het wereldlijk (het grafelijk Hof) en religieus centrum ( de St. Martinuskerk) van het vroeg- middeleeuwse centrum van Venlo. Vermoed wordt dat vanuit deze centra het huidige Venlo is ontstaan. Van het terrein zelf is uit historische bronnen slechts bekend dat hier van 1626 tot 1952 het (Nieuwe) St. Jorisgasthuis heeft gestaan, dat tot 1856 als zodanig dienst heeft gedaan. De naam van de Lohofstraat (looihof) herinnert nog aan de leerlooiers en schoenmakers die hier hun bedrijven hadden. Ook het gildehuis van deze beroepsgroep stond aan de Lohofstraat.<br>Uit historisch kaartmateriaal vanaf de 17e eeuw blijkt dat het onderzoeksterrein doorsneden werd door het binnenstadse deel van de Panhuismolenbeek of Grote Beek. Op de 17e eeuwse kaart van Blaeu lijkt deze beek parallel te lopen aan de Lohofstraat, op de latere kaarten (1842 en later) is duidelijk aangegeven dat de beek vanaf de hoek Parade/Lohofstraat naar het noord-noordoosten loopt (weg van de Lohofstraat) en midden op het onderzoeksterrein afbuigt naar het oost-noordoosten. Op deze latere kaarten is de beek slechts twee à drie meter breed. Waarschijnlijk behield de beek deze loop tot de demping in de eerste helft van de 20e eeuw. Vermoed wordt, op grond van het huidige reliëf, dat deze van oorsprong natuurlijke waterloop oorspronkelijk ten westen van de huidige Kerkstraat stroomde. Op een gegeven moment moet de loop verlegd zijn, wanneer dit is gebeurd is niet geheel duidelijk. Mogelijk vormde de beek de oostelijke begrenzing van het grafelijke Hof.</p>