การแก้ปัญหาการเกิดการร้าวของยางแทนยางในของยางรถตู้โดยสารโดยใช้เครื่องมือคุณภาพ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาแนวทางการแก้ไขปัญหาการร้าวของยางแทนยางใน ของยางรถตู้โดยสารของโรงงานผลิตยางรถยนต์แห่งหนึ่ง โดยทำการวิเคราะห์หาสาเหตุโดยใช้ Why-Why Analysis และทำการรวบรวมข้องมูลของปัจจัยแต่ละคำตอบ เพื่อสนับสนุนและตัดปัจจัยที่ไม่มีผล ซึ่งพบว่ามีปัจจัย 4 ตัวที่ส่งผลต่อการร้าวของยางแทนยางใน ได้แก่ การเติมลมยางต่ำกว่าน้ำหนักที่บรรทุก อุณหภูมิขณะประกอบยางไม่เหมาะสม ไม่มีการตรวจสอบยางก่อนนำไปอบเมื่อเกิดการใช้รถเข็นผิดขนาด และมีการเปลี่ยนสารประกอบที่นำไปผลิตเพื่อการลดต้นทุน ผู้วิจัยจึงได้ศึกษาเพิ่มเติมเพื่อเสนอวิธีแก้ปัญหาโดยได้ (1) มีการกำหนดค่าอ้างอิงในการเติมลมให้กับลูกค้า เพื่อเป็นการป้องกันการเติมลมยางต่ำกว่าน้ำหนักที่บรรทุกและทำการทดสอบ โดยใช้รถทดสอบพบว่ารอยร้าวลดลงร้อยละ 50 (2) ศึกษาอุณหภูมิที่เหมาะสมขณะประกอบยางโดยพบว่า เมื่ออุณหภูมิต่ำกว่า 25 องศาเซลเซียสจะทำให้ความเหนียวลดลงจากผลการทดสอบความแปรปรวน (ANOVA) และการทดสอบแบบที (t-Test) จึงได้แจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ติดตามเฝ้าระวัง (3) จัดทำข้อกำหนดในการตรวจสอบยางก่อนนำไปอบ โดยทำการเพิ่มข้อกำหนดให้ตรวจสอบยางก่อนนำไปอบ และมีการจดบันทึกหากมีการใช้รถเข็นผิดขนาด และ (4) มีการทดสอบคุณสมบัติของ Inner Liner ก่อนและหลังเปลี่ยนสารประกอบโดยพบว่า ผลการทดสอบหลังเปลี่ยนสารประกอบยังอยู่ในข้อกำหนด แต่ความยืดหยุ่นลดลงจากการทดสอบความแปรปรวน (ANOVA) ซึ่งได้แจ้งหน่วยงานเกี่ยวข้องเพื่อพิจารณาการใช้งาน