ความชุกของอาการระบบทางเดินหายใจและสมรรถภาพปอดของพนักงานกวาดถนนในพื้นที่เขตบางนา

การศึกษาแบบตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกอาการระบบทางเดินหายใจและสมรรถภาพปอดของพนักงานกวาดถนนในพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานกวาดถนน จำนวน 176 คน อายุ 18-60 ปี ทำงานกวาดถนนมาแล้วอย่างน้อย 6 เดือน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย แบบสอบถามอาการระบบทางเดินหายใจ การทดสอบสมรรถภาพปอดด้วยสไปโรมิเตอร์ และประเมินการรับสัมผัสฝุ่นขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ชนิดติดตัวบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสถิติไคว์สแควร์ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการศึกษาพบว่าพนักงานกวาดถนนส่วนใหญ่ร้อยละ 78.4 เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 45 ± 9.97 ปี มีอายุงานเฉลี่ย 16 ± 7.85 ปี ร้อยละ 76.1 มีการใช้อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจ พนักงานทำงานสัปดาห์ละ 6 วัน วันละ 8 ชั่วโมง มีค่าเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของการสัมผัสฝุ่นขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ตลอดระยะเวลาการทำงาน 8 ชั่วโมงของพนักงานกวาดถนนในการศึกษานี้เท่ากับ 279.40 ± 263.98 µg/m3 โดยกลุ่มปฏิบัติงานรอบเวลา 05.00–13.00 น. สัมผัสสูงที่สุด มีค่าเฉลี่ยการสัมผัสเท่ากับ 310.71 ± 250.61 µg/m3 ซึ่งสูงเป็น 7.6 เท่า เมื่อเทียบกับมาตรฐานฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ในบรรยากาศโดยทั่วไป ค่าเฉลี่ยในเวลา 24 ชั่วโมงพนักงานกวาดถนนมีความชุกของอาการระบบทางเดินหายใจ ร้อยละ 50.6 พบอาการ 3 ลำดับแรก ได้แก่ จาม คัดจมูก/น้ำมูกไหล และระคายเคืองจมูก ร้อยละ 33.0, 27.3 และ 22.2 ตามลำดับ มีความชุกของผลการทดสอบสมรรถภาพปอดผิดปกติ ร้อยละ 68.0 โดยสมรรถภาพปอดที่ผิดปกติส่วนใหญ่เป็นแบบหลอดลมอุดกั้น ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่าเพศมีความสัมพันธ์กับอาการไอและมีเสมหะ (p<0.001) และโรคประจำตัวมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับอาการหายใจมีเสียงดังวี้ด (p=0.006) ข้อเสนอแนะจากการศึกษานี้ สำนักงานเขตบางนาควรมีการเฝ้าระวังและตรวจสมรรถภาพปอดพนักงานกวาดถนนเป็นประจำทุกปี พนักงานกวาดถนนต้องสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจตลอดระยะเวลาการทำงาน และควรมีกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพให้กับพนักงาน