การพัฒนาวัสดุเชิงประกอบจากกระดาษหนังสือพิมพ์เพื่อประยุกต์ใช้เป็นวัสดุรับรู้เชิงสีสำหรับการตรวจวิเคราะห์สารไบโอจินิกเอมีน

งานวิจัยฉบับนี้ศึกษาเกี่ยวกับเซลลูโลสที่ถูกสกัดมาจากหนังสือพิมพ์เหลือใช้และผ่านกระบวนการปรับปรุงสภาพผิวด้วยด่าง เพื่อขจัดสิ่งเจือปนที่อยู่ในเส้นใยกระดาษหนังสือพิมพ์ เส้นใยเซลลูโลสสีขาวที่ได้นั้นไม่มีหมึกและกาว โดยมีการศึกษาหมู่ฟังก์ชั่นด้วยเทคนิคฟูเรียทรานฟอร์ม เส้นใยเซลลูโลสที่สกัดได้มีความเสถียรทางความร้อนในระดับปกติ โครงสร้างของเซลลูโลสแสดงการจัดเรียงแบบสุ่ม เซลลูโลสที่ได้ถูกใช้เป็นวัสดุสำหรับตัวรับรู้ฐานกระดาษเชิงสี โดยมีการตรึงเอนไซม์ โดยตัวรับรู้นี้ได้ถูกสร้างขึ้นโดยการหยด pH indicator และ diamine oxidase บนพื้นผิวของเซลลูโลส จากนั้น การตอบสนองของตัวรับรู้ต่อไบโอจินิกเอมีน (cadaverine, putrescine และ histamine) ซึ่งตัวบ่งชี้การเสื่อมสภาพของอาหารได้ถูกวัดด้วยตาเปล่าและด้วยสเปกโตรโฟโตเมตรี การเปลี่ยนแปลงสีจากสีส้มเป็นสีฟ้า ตัวรับรู้นี้มีข้อได้เปรียบเนื่องจากการใช้ง่าย ราคาถูก ขนาดพกพาได้ง่าย และการอ่านผลได้ด้วยตาเปล่า โดยตัวรับรู้ฐานกระดาษที่ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์เหลือใช้นี้ได้ถูกนำไปใช้สำหรับการวัดสารไบโอจินิกเอมีนในตัวอย่างเนื้อหมูจริงด้วยผลลัพธ์ที่น่าพอใจ