การรับรู้ที่มีผลต่อความตั้งใจในการบริโภคเนื้อสัตว์จากพืช: กรณีศึกษาในกรุงเทพมหานคร

ในปัจจุบันเนื้อสัตว์จากพืช (Plant-Based Meat) ได้รับการพัฒนาและขยายตัวอย่างต่อเนื่องในหลายประเทศทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมและเป็นทางเลือกด้านสุขภาพสำหรับผู้บริโภค อย่างไรก็ตาม ในบริบทของประเทศไทยยังพบว่าการบริโภคเนื้อสัตว์จากพืชยังไม่แพร่หลายเท่าที่ควร โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์จากพืชประเภทอื่น เช่น นมจากพืช งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการบริโภคผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์จากพืช โดยมุ่งเน้นการเปรียบเทียบกลุ่มผู้บริโภคสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่รู้จักเนื้อสัตว์จากพืชแต่ยังไม่เคยบริโภค และกลุ่มที่เคยมีประสบการณ์บริโภคเนื้อสัตว์จากพืชแต่ได้ยุติการบริโภคแล้ว ทั้งนี้ เพื่อตรวจสอบความแตกต่างด้านประสบการณ์และการรับรู้ในมิติต่าง ๆ ได้แก่ ความปลอดภัยของอาหาร คุณลักษณะทางประสาทสัมผัส ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และความคุ้มค่าต่อราคา โดยการศึกษาดำเนินการในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 20 รายผลการศึกษาพบว่า การรับรู้ใน 4 มิติ ได้แก่ ความปลอดภัยของอาหาร คุณลักษณะทางประสาทสัมผัส ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และความคุ้มค่าต่อราคา ล้วนมีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการบริโภคผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์จากพืช โดยเฉพาะมิติด้านคุณลักษณะทางประสาทสัมผัสและความคุ้มค่าต่อราคา ซึ่งมีบทบาทสำคัญเป็นอย่างยิ่ง กลุ่มผู้ที่ยังไม่เคยบริโภคแสดงความลังเลจากความไม่มั่นใจในรสชาติ ความคุ้มค่าของราคา และส่วนผสมของผลิตภัณฑ์ ขณะที่กลุ่มผู้ที่เคยบริโภคแต่ยุติการบริโภคแล้ว ให้เหตุผลจากประสบการณ์ที่ไม่ก่อให้เกิดความพึงพอใจ คือ รสชาติที่ไม่ใกล้เคียงกับเนื้อสัตว์จริง หรือราคาที่สูงเกินไปเมื่อเทียบกับคุณค่าที่ได้รับ