Archeologisch bureau- en verkennend veldonderzoek door middel van boringen Korvelseweg 199 te Tilburg (gemeente Tilburg)

De onderzoekslocatie ligt volgens de Archeologische Waarschuwingskaart van de gemeente Tilburg (2003) in een zone met een
hoge archeologische verwachting. Het plangebied ligt op de overgang van de hoger gelegen dekzandrug/plateau naar een lagergelegen dekzandwelving/dalflank en dalvormige laagte. De overgangen van nattere beekdalen naar de hoger gelegen dekzandruggen en -welvingen zullen ideale bewoningslocaties voor jager-verzamelaars zijn geweest. Echter, tot op heden zijn er weinig vuursteenvondsten bekend in de directe en wijde omgeving van het plangebied. Om deze redenen wordt een middelhoge verwachting toegekend voor vindplaatsen uit het laat-paleolithicum tot en met het mesolithicum. De ligging na bij watervoorzieningen zal voor latere landbouwende samenlevingen een aantrekkelijke vestigingsplaats zijn geweest. De eerste akkergronden werden op vruchtbare en goed ontwaterde gronden aangelegd. Deze gronden zijn ontstaan door langdurige landbouwkundig gebruik. Om deze redenen geldt er een hoge verwachting voor zowel nederzettingsresten uit de periode neolithicum tot en met de ijzertijd als voor nederzettingsresten uit de Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen. Het plangebied ligt aan de Korvelseweg, gelegen tussen het buurtschap Korvel en de binnenstad van Tilburg. Vanaf midden 19e eeuw groeiden Tilburg en Korvel naar elkaar toe. Deze intensiveert zich in de loop van de 20e eeuw. Het is niet uit te sluiten dat binnen het plangebied historische bebouwing aanwezig was, al dan niet bestaande uit bijgebouwen (schuur, stal) van de omringende bebouwing. Op basis van deze gegevens geldt voor het plangebied een middelhoge verwachting voor de periode volle middeleeuwen tot en met de nieuwe tijd. Op basis van het uitgevoerd verkennend veldonderzoek middels boringen kan worden gesteld dat de bodemopbouw in een groot deel van het plangebied bestaat uit (deels) intacte hoge zwarte enkeerdgronden. Hierdoor is de kans groot dat archeologische resten in de ondergrond kunnen worden aangetroffen. De in het vooronderzoek opgestelde archeologische verwachting: (middel)hoog voor laat-paleolithicum –nieuwe tijd, blijft dan ook gehandhaafd. De graafwerkzaamheden bij de voorgenomen planontwikkeling kunnen een negatieve impact hebben op het verwachte aanwezige archeologische niveau. Op basis van de bodemkundige gesteldheid kunnen onder de humushoudende bovengrond (55 centimeter beneden maaiveld, 13,29 meter +NAP) archeologische resten aanwezig zijn. Hierbij is al rekening gehouden met een bufferzone van 30 centimeter. Wanneer de voorgenomen graafwerkzaamheden dieper dan dit niveau reiken, dan kunnen eventueel aanwezige archeologische resten verloren gaat. Op basis hiervan wordt voor het plangebied een vervolgonderzoek geadviseerd. Dit vervolgonderzoek vindt bij voorkeur in de vorm van een proefsleuvenonderzoek plaats.