การทูตดิจิทัลของสหประชาชาติ: กรณีศึกษา ยูเนสโกกับการส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมของรัฐสมาชิกในเอเชียใต้

ในโลกที่เชื่อมโยงกันด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล "การทูต" ได้พัฒนาจากรูปแบบดั้งเดิมสู่ "การทูตสาธารณะ" ซึ่งมุ่งเน้นการสร้างปฏิสัมพันธ์กับประชาชน เพื่อเผยแพร่แนวคิดและค่านิยมของรัฐ โดยมี "การทูตดิจิทัล" เป็นเครื่องมือสำคัญในการสื่อสารและสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศในปัจจุบัน งานวิจัยเรื่องการทูตดิจิทัลของสหประชาชาติ: กรณีศึกษา ยูเนสโกกับการส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรม ของรัฐสมาชิกในเอเชียใต้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานด้านการทูตดิจิทัลของยูเนสโกกับรัฐสมาชิกในภูมิภาคเอเชียใต้ โดยเฉพาะในบริบทของการส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และ 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการทูตดิจิทัลของยูเนสโกในการส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม โดยเก็บรวมรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับผู้ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานด้านวัฒนธรรมของยูเนสโกและการ สื่อสารเชิงกลยุทธ์ จำนวน 3 คน ผลการวิจัยพบว่า ยูเนสโกมีการใช้กลยุทธ์การสื่อสารดิจิทัลที่สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) โดยเน้นการส่งเสริมมรดกวัฒนธรรมที่มีชีวิต (Living Heritage) ซึ่งการดำเนินงานด้านการทูตดิจิทัลของยูเนสโกกับรัฐสมาชิกในภูมิภาคเอเชียใต้ โดยเฉพาะในบริบทของการส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมจากข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้จากบทสัมภาษณ์ของผู้เชี่ยวชาญทั้ง 3 ท่าน สามารถอภิปรายผลในประเด็นสำคัญได้ดังนี้ 1) เป้าหมายของการดำเนินงานด้านการสื่อสารดิจิทัล 2) วัตถุประสงค์ของการดำเนินงานด้านการสื่อสารดิจิทัล 3) การสื่อสารของการดำเนินงานด้านการสื่อสารดิจิทัล 4) การกำหนดกลุ่มเป้าหมายและการออกแบบสาร 5) ช่องทางการสื่อสารในการดำเนินงาน 6) การใช้เครื่องมือของยูเนสโกในการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ และ 7) การประเมินผลการสื่อสารของยูเนสโก และปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการทูตดิจิทัลของยูเนสโกในการส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมคือ 1) ลักษณะของการสื่อสาร 2) บรรทัดฐานทางสังคมและวัฒนธรรม 3) บริบททางการเมือง กฎหมาย และเศรษฐกิจ 4) บริบททางพื้นที่ และภูมิศาสตร์ และ 5) การมีส่วนร่วมจากชุมชนและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย