บทแปลเรื่อง “อาเลพ” ของเปาโล คูเอลญูพร้อมบทวิเคราะห์

สารนิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอบทแปลภาษาไทยของวรรณกรรมเรื่อง “Aleph” ของ Paulo Coelho และเพื่อนำเสนอปัญหาและแนวทางแก้ไขเรื่องการแปลภาพพจน์ การแปลคำทางวัฒนธรรม และกลวิธีการเล่าเรื่องแบบนวนิยายแนวใหม่ในการศึกษาครั้งนี้ พบภาพพจน์ 9 ประเภท ได้แก่ (1) อุปมา (2) อุปลักษณ์ (3) บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต (4) การอ้างถึง (5) นามนัย (6) การแฝงนัย (7) การเลียนเสียงธรรมชาติ (8) ปฏิทรรศน์ (9) คำถามเชิงวาทศิลป์ ซึ่งแต่ละประเภทมีกลวิธีการแปลที่เหมาะสมแตกต่างกันไป และพบคำทางวัฒนธรรม 5 ประเภท ได้แก่ (1) นิเวศวิทยา (2) วัฒนธรรมทางวัตถุ (3) วัฒนธรรมทางสังคม (4) องค์กร ขนบธรรมเนียม กิจกรรม ระบอบ แนวคิด (5) ท่าทางและพฤติกรรม โดยใช้แนวคิดเรื่องการแปลคำทางวัฒนธรรมของ Newmark และการแปลวรรณกรรมผ่านภาษาที่สองของวัลยา วิวัฒน์ศร นอกจากนี้ ได้ใช้แนวคิดเรื่องการวิเคราะห์องค์ประกอบตัวบทของ Nord และการทำความเข้าใจต้นฉบับของวัลยา วิวัฒน์ศร ในการวิเคราะห์กลวิธีการเล่าเรื่องแบบนวนิยายแนวใหม่