Transect-rapport 2717: Archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek Den Haag, Parkweg 9

<p>Op basis van het veldonderzoek is de ligging van het plangebied op de lagere flank van een oude<br>strandwal bevestigd: deze is afgedekt met oud duinzand en veen. De strandwal zelf ligt<br>vermoedelijk westelijk van het plangebied. Aan de hand van de diepteligging van het oude<br>duinzand lijkt er sprake van een flank, die in oostelijke richting afloopt. De top van het oud<br>duinzand bevindt zich tussen circa -0,8 en 1,4 m NAP. Tevens zijn er sporen van bodemvorming in<br>de top van het oude duinzand gevonden. Er is ook in het duinzand op het veen, in de top van de<br>‘middelste fase’ sprake van bodemvorming. Op een diepte van 0,9 tot 3,2 m NAP is eveneens<br>sprake van een humeus niveau. Het onderste niveau in de top van het Oude duinzand is<br>archeologisch relevant voor de periode Neolithicum-Bronstijd, terwijl het humeuze niveau in het<br>duinzand relevant is voor resten uit de IJzertijd-Romeinse tijd. Er zijn echter in de grondmonsters<br>geen archeologische indicatoren gevonden, die op de aanwezigheid van een vindplaats op deze<br>niveaus wijzen. Daarom is de verwachting voor beide niveaus naar laag bij te stellen. Voor wat<br>betreft de top van het jonge duinzand is sprake van een lage archeologische verwachting. Een<br>groot deel van het jonge duinzand is vergraven geraakt, vermoedelijk door de aanleg van de<br>huidige landschapstuin in het plangebied. In het ongeroerde jonge duinzand zijn met<br>uitzondering van een akkerlaag geen aanwijzingen gevonden voor een bodemniveau en daarmee<br>een vindplaats. De akkerlaag zelf is archeologisch minder relevant, te meer deze ook door<br>moderne verstoringen vergraven is geraakt.</p>