Over de evolutie van walging

Hoofdstuk 1 bespreekt in welke vorm de emotie walging aanwezig is vanaf de geboorte en hoe ze zich ontwikkelt tijdens de kindertijd, en in hoeverre ze te vinden is bij andere dieren.Hoofdstuk 2 behandelt de pathogene gevaren van lichaamsafval.Hoofdstuk 3 gaat over zindelijkheid en hygiëne bij dieren.Hoofdstuk 4 behandelt de verdedigingsmechanismen van het spijsverteringskanaal, waardoor dieren al dan niet zijn opgewassen tegen de pathogene gevaren in wat ze innemen.Hoofdstuk 5 benoemt de voordelen die dieren uit coprofagie halen.Hoofdstuk 6 bestudeert hoe de situatie bij de mensapen is (dit is de crux: waarom vertonen chimpansees en bonobo’s – de dieren die genetisch het dichtst bij ons staan – gedrag dat voor ons maximaal afstotelijk is, namelijk coprofagie. Deed een gedeelde voorouder dit? Zo ja, waarom wij niet? Zo nee, waarom doen ons nauwste verwanten het wel en wij niet?)Hoofdstukken 7.1 t/m 7.3 suggereren waarom mensen schoner moeten en kunnen zijn (ondanks vlees e.d. eten, wat toch riskant voedsel is). Cultuur en moraliteit spelen een rol, de vorm van ons spijsverteringsstelsel, en het bereiden van voedsel.Hoofdstukken 8.1 t/m 8.3 plaatsen de suggesties in de context van de evolutie van onze soort, met een kanttekening over de rol van het “hogere” denken van de mens.Dan volgt een nogal zorgvuldig notenapparaat + bibliografie.