HOOGSTRAAT-ZANDWEG TE WIJK BIJ DUURSTEDE, GEMEENTE WIJK BIJ DUURSTEDE

In opdracht van Woonin heeft EARTH Integrated Archaeology in december 2024 een archeologisch bureauonderzoek (BO) en een verkennend booronderzoek (IVO-O) uitgevoerd binnen een plangebied nabij de Hoogstraat-Zandweg, gemeente Wijk bij Duurstede. Hier zijn grondverstorende werkzaamheden gepland ten behoeve van de sloop van de huidige bebouwing en bouw van nieuwe woningen. Het plangebied ligt binnen de begrenzing van de historische nederzetting Dorestad, derhalve geldt een hoog risico op het aantreffen van archeologische waarden. Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van de vergunningsaanvraag voor de sloop en nieuwbouw van woningen en was noodzakelijk om te bepalen of bij de voorgenomen activiteiten de kans bestaat dat archeologische resten in de ondergrond worden aangetast. Het doel van het bureauonderzoek is het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting en het bepalen van archeologische risico’s binnen het plangebied. Doel van het verkennend booronderzoek is het toetsen van de gespecificeerde archeologische verwachting, zoals deze in het bureauonderzoek is opgesteld. Specifiek dient het booronderzoek inzicht te geven in de diepte van de aan de woningbouw gerelateerde verstoringen en de diepteligging van de natuurlijke afzettingen. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. Het plangebied heeft op de archeologische verwachtingskaart van Wijk bij Duurstede een waarde 2. Dit betreft een hoge archeologische verwachting met een zeer grote kans dat in de bodem behoudenswaardige archeologische resten voorkomen. Op basis van het bureauonderzoek kan deze verwachting nader gespecificeerd worden. Vindplaatsen in deze zone kunnen dateren vanaf het Laat-Neolithicum, echter wijst dit bureauonderzoek erop dat er voornamelijk rekening moet worden gehouden met archeologische resten uit de vroege Middeleeuwen. Op basis van bestektekeningen en bouwtekeningen van de bestaande woonblokken uit de jaren 50’, kan geconcludeerd worden dat de bodem in het westelijk deel tot een diepte van minimaal 1,20 onder maaiveld is geroerd. Daarnaast is er sprake van kleinschalige verstoring in de vorm van betonpoeren tot een diepte van 2,40 m onder maaiveld. De tekeningen wijzen erop dat de kuilen voor de betonpeulen zijn uitgegraven en dat men dus niet de volledige oppervlakte van de woning blokken heeft afgegraven tot 2,40 m onder maaiveld. In het oostelijk deel wijzen de plattegronden en bestektekeningen op verstoring door muurfunderingen tot een diepte van minimaal 1,00 onder maaiveld. Tevens reiken de funderingen van de kleinere schuren hier tot 60 cm onder maaiveld. Uit het booronderzoek is gebleken dat de bodemopbouw aan de basis bestaat uit natuurlijke beddingafzettingen van een meanderende rivier met hierop een pakket eveneens natuurlijke afzettingen, meer specifiek zijn dit oeverafzettingen. De oeverafzettingen vormen de bovenkant van de natuurlijke afzettingen, waarvan de top in de oostelijke helft van het plangebied op zo’n 1,5 meter onder maaiveld ligt en in westelijke richting afloopt naar ca. 3 meter onder maaiveld. De bovenste lagen zijn antropogeen geroerde lagen, waarvan laag 4 vermoedelijk een opgebracht pakket sediment betreft. Zowel laag 3 als laag 4 bevat sporen en/of fragmenten van baksteenpuin en ook van metselpuin. Dit lijkt recent materiaal te zijn.