พฤติกรรมของพันธะยึดเหนี่ยวระหว่างจีโอพอลิเมอร์คอนกรีตและแท่งพอลิเมอร์เสริมเส้นใยแก้ว

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมของพันธะยึดเหนี่ยวระหว่างจีโอพอลิเมอร์คอนกรีตและแท่งพอลิเมอร์เสริมเส้นใยแก้ว โดยตัวแปรที่ทำการศึกษาประกอบไปด้วย ชนิดของคอนกรีตคือคอนกรีตกำลังอัดปกติ (30 MPa) และจีโอพอลิเมอร์คอนกรีต (30 MPa และ 40 MPa) วัสดุที่ใช้เสริมกำลังคือแท่งเหล็กเสริมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 และ 12 และแท่งพอลิเมอร์เสริมเส้นใยแก้วขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 6, 9 และ 12 มิลลิเมตร มิลลิเมตร และระยะฝังของแท่งพอลิเมอร์เสริมเส้นใยแก้ว (5, 7 และ 9 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของแท่งเสริมกำลัง) สำหรับขนาดของตัวอย่างทดสอบมีขนาดเท่ากับ 150x150x150 มิลลิเมตร จำนวนตัวอย่างทดสอบทั้งหมดมีจำนวน 90 ตัวอย่าง โดย พฤติกรรมที่ศึกษาประกอบไปด้วย กำลังยึดเหนี่ยว ความเค้นยึดเหนี่ยว ความสัมพันธ์ระหว่างความเค้นยึดเหนี่ยวและการเลื่อนไถล รวมถึงลักษณะของการวิบัติ โดยผลทดสอบพบว่าเมื่อขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางและชั้นคุณภาพของเหล็กมากขึ้นจะทำให้กำลังยึดเหนี่ยวมีค่ามากขึ้นตามไปด้วย เมื่อเปลี่ยนขนาดและชั้นคุณภาพของเหล็กไปค่าความเค้นยึดเหนี่ยวของ DB12 จะมากกว่า RB9 ประมาณ 56.66 % เช่นเดียวกับแท่ง GFRP เมื่อเปลี่ยนขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางจาก 6 มม.เป็น 9 มม. และ 12 มม. จะมีค่าเพิ่มขึ้นประมาณ 3.25 % และ 4.39 % ตามลำดับ ความยาวการฝังส่งผลต่อกำลังยึดเหนี่ยวเมื่อระยะฝังมากขึ้นจะทำให้การกำลังยึดเหนี่ยวมีค่าสูงขึ้นแต่ความเค้นของพันธะยึดเหนี่ยวจะลดลงโดยการเพิ่มขึ้นของความยาวการฝังจะแปรผกผันต่อความเค้นยึดเหนี่ยว โดยเมื่อความยาวในการฝังเพิ่มขึ้นจาก 5 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางเป็น 7 และ 9 เท่านั้นค่าของความเค้นยึดเหนี่ยวจะลดลงประมาณ 24.72 % และ 28.40 % ตามลำดับ ส่วนชนิดของคอนกรีตนั้นส่งผลต่อกำลังยึดเหนี่ยวโดยเมื่อเปลี่ยนจากคอนกรีตซีเมนต์เป็นจีโอพอลิเมอร์คอนกรีตแล้วนั้นจะทำให้มีกำลังยึดเหนี่ยวเพิ่มขึ้นโดยเมื่อเปลี่ยนจากคอนกรีตปกติเป็นจีโอพอลิเมอร์คอนกรีตกำลังอัด 30 MPa และ 40 MPa แล้วพบว่าค่าความเค้นยึดเหนี่ยวนั้นเพิ่มขึ้นประมาณ 44.07 % และ 31.79 % ตามลำดับ ทั้งนี้ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง และความยาวในการฝังนั้นยังส่งผลถึงลักษณะของการวิบัติอีกด้วยเมื่อแท่งเสริมกำลังมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่ใหญ่และระยะฝังที่มากจะทำให้เกิดวิบัติลักษณะแบบแยกส่วนโดยสาเหตุที่เกิดขึ้นนั้นอาจเกิดจากระยะหุ้มที่ไม่เพียงพอของตัวอย่างทดสอบ