คนเลี้ยงสุนัขจรจัด: โลกของความหมายและประสบการณ์ชีวิตประจำวัน

การศึกษา “คนเลี้ยงสุนัขจรจัด: โลกของความหมายและประสบการณ์ชีวิตประจำวัน” ครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษามุมมองและประสบการณ์ชีวิตของคนที่เก็บสุนัขจรจัดมาเลี้ยงไว้ในที่อยู่อาศัยของตนเอง เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Method) โดยอาศัยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วมเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กรณีศึกษาได้แก่ผู้รับอุปการะสุนัขจรจัด หรือผู้ที่นำสุนัขจรจัดมาเลี้ยงดูที่บ้านของตนเองจำนวนทั้งสิ้น 7 คนผลการศึกษาในประเด็นสำคัญ พบว่าจุดเริ่มต้นของการรับสุนัขจรจัดมาเลี้ยงที่บ้านเกิดขึ้นจากการเผชิญกับสถานการณ์ที่พวกเธอตีความว่าเป็นสถานการณ์ “บังคับ” พวกเธอรับรู้ว่าสุนัขเหล่านี้สมควรได้รับความช่วยเหลือ เนื่องจากสุนัขกำลังอยู่ในภาวะยากลำบากหรือเป็นอันตราย ประกอบกับการประเมินว่าสุนัขเหล่านั้นเป็นลูกสุนัขที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ซึ่งการรับรู้ดังกล่าวเชื่อมโยงไปสู่อารมณ์ความรู้สึกสงสารและนำไปสู่การประเมินว่าเป็นสถานการณ์ที่สมควรให้ความช่วยเหลือ ทั้งนี้ประสบการณ์การให้ความช่วยเหลือสุนัขตัวต่อๆ มายังเกี่ยวข้องกับการประเมินสถานการณ์การรับเลี้ยงสุนัขตัวแรกที่ประสบความสำเร็จและสร้างความเชื่อมั่นในตนเองว่า พวกเธอสามารถช่วยให้สุนัขมีชีวิตรอดและมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ นอกจากนั้นความเชื่อที่ว่าการให้ความช่วยเหลือสุนัขจรจัดเป็นการทำบุญอย่างหนึ่ง ไปจนถึงการได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวเป็นเงื่อนไขสำคัญในการนำสุนัขมาเลี้ยงที่บ้านของตนเองอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าพวกเธอจะรับรู้มุมมองเชิงลบบางประการจากคนภายนอก การนำสุนัขจรจัดเข้าบ้านและให้การดูแลสุนัข ทำให้โลกและการใช้ชีวิตประจำวันของคนเลี้ยงสุนัขจรจัดเปลี่ยนไป บ้านถูกจัดสรรพื้นที่ใหม่เพื่อการอยู่ของสุนัข และเวลาที่คนเลี้ยงต้องจัดสรรปันส่วนให้กับการดูแลสุนัข ทั้งการให้อาหารให้น้ำ การพาสุนัขไปขับถ่าย การทำความสะอาดสุนัข การทำความสะอาดบ้านและรอบบ้านอันเป็นที่อยู่ของสุนัข และการพาสุนัขไปฉีดวัคซีนหรือพบแพทย์ตามนัด กิจกรรมเหล่านี้ล้วนเป็นกิจกรรมที่ต้องใช้พลังงาน เวลา และเงินทุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเงินทุน กรณีศึกษาบางคนเผชิญกับปัญหาทางการเงิน เนื่องจากพวกเธอส่วนใหญ่ไม่มีได้รายได้ที่สูงมากนัก และบางคนยังมีรายได้ไม่แน่นอนอีกด้วย นอกจากนั้นกรณีศึกษาบางคนต้องเผชิญกับปัญหาความสัมพันธ์เชิงความขัดแย้งกับเพื่อนบ้านอันเนื่องมาจากการเลี้ยงสุนัข ประสบการณ์ชีวิตประจำวันส่งผลให้ผู้รับเลี้ยงสุนัขจรจัดมีมุมมองต่อสุนัขจรจัดที่พวกเธอรับมาเลี้ยงที่บ้านว่าเป็นมากกว่าเพียงแค่สัตว์เลี้ยงทั่วไปสำหรับพวกเธอ สุนัขถูกมองและปฏิบัติดังเช่นสมาชิกในครอบครัว ดังนั้นพวกเธอต้องการที่จะเลี้ยงสุนัขให้ดีที่สุด ทั้งในแง่การกิน การอยู่ การนอน และสุขภาพโดยรวม พวกเธอพยายามสร้างประสบการณ์ชีวิตในลักษณะที่ดีกว่าชีวิตเมื่อตอนไร้บ้านให้แก่สุนัข