Plangebied Rijksstraatweg 22 te Sleeuwijk, gemeente Altena; archeologisch vooronderzoek: een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek)

<p>In opdracht van Van Diest Advies & Ontwikkeling heeft RAAP in januari 2019 een archeologisch bureauonderzoek en verkennend booronderzoek uitgevoerd voor het plangebied Rijksstraatweg 22 te Sleeuwijk in de gemeente Altena (voorheen Werkendam). Het plangebied kent momenteel een maatschappelijke bestemming en dat zal in het kader van de plannen worden omgezet in een bestemming wonen, waarbij het bouwvlak nagenoeg exact overlapt met het grondplan van de huidige bebouwing (kerk).</p><p>Uit het bureauonderzoek is gebleken dat het plangebied ligt op zandige overslaggronden (crevasse) van de Merwede, afgezet gedurende de Sint Elizabethsvloeden in de 15e eeuw. In de ondergrond, op een verwachte diepte van circa 5 m -mv loopt de beddinggordel van Gorkum-Arkel, die actief was in het Neolithicum. Het plangebied ligt aan de rand van de historische kern van Sleeuwijk, wat ook wordt bevestigd door historische kaarten, al lijk het plangebied zelf pas in de loop van de 20e eeuw bebouwd, met name met de kerk uit de jaren 1970. Sleeuwijk is ontstaan op de zandige overslaggronden, vandaar ook de toponiem 't Zand. Voor de historische kern geldt een hoge archeologische verwachting. Voor de diepere stroomgordel geldt een middelhoge verwachting.</p><p>Bij het veldonderzoek zijn de zandige afzettingen aangetroffen, met een bewerkte bovengrond, die kenmerken had van oude woongronden elders in het land van Heusden en Altena. Dit strookt met de ligging in de historische kern. Ter hoogte van het huidige kerkgebouw ligt een afdekkend pakket met een maximale dikte van circa 60 cm. Dat betekent dat de verstoring onder het bestaande kerkgebouw (85 cm –mv) tot in de oorspronkelijke bouwvoor reikt. Op een dieper niveau (vanaf 0,1 m +NAP) zouden archeologische resten nog intact kunnen zijn. Om inzicht te krijgen in de aanwezigheid van een eventuele oudere stroomgordel in de ondergrond, is één boring dieper doorgezet. Op een diepte van circa 290 cm -mv ging het zand erosief over in grijs gereduceerde, zwak siltige komklei en daaronder in<br>veen.</p><p>Op basis van de resultaten van het onderzoek blijkt dat in het plangebied (mogelijk) archeologische bewoningsresten uit de late middeleeuwen en nieuwe tijd voorkomen. Om verstoring te voorkomen wordt geadviseerd om de toekomstige bodemingrepen te beperken tot de bestaande verstoringsdiepte onder het kerkgebouw. Indien planaanpassing niet mogelijk is, wordt aanbevolen verder archeologisch onderzoek uit te voeren om te bepalen of werkelijk archeologische resten in het plangebied aanwezig zijn.</p>