PROBLEM NOTYFIKACJI PRZEPISÓW TECHNICZNYCH W ZWIĄZKU Z USTAWĄ Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH

Cel
Celem artykułu jest wskazanie i przedstawienie mechanizmów związanych ze stosowaniem i wykładnią prawa Unii Europejskiej, w kontekście do pozostającego z nim w kolizji prawa polskiego - regulującego gry hazardowe - obowiązującego do dnia 3 września 2015 r. Nadto w artykule udzielono odpowiedzi na możliwości ustalenia odpowiedzialności karnoprawnej osób urządzających lub prowadzących gry hazardowe w oparciu o przepis art. 107 § 1 k.k.s. w związku z przepisami ustawy o grach hazardowych.

Wprowadzenie
Wejście w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zamiast rozwiązać kwestię ograniczenia administracyjnego działalności gospodarczej w zakresie gier hazardowych spowodowała ogromne problemy z jej stosowaniem, nadto ujawnił się problem braku notyfikacji przepisów technicznych (m.in. które odnosiły się do produktów oferowanych przez przedsiębiorców), co skutkowało również brakiem możliwości ustalenia odpowiedzialności karnoprawnej osób urządzających lub prowadzących gry hazardowe.

Metodologia
W badaniach wykorzystano dwie podstawowe metody analizy prawa w postaci analizy językowo-logicznej przepisów prawa, orzecznictwa i doktryny oraz socjologicznej poprzez obserwację uczestniczącą (analiza i wyniki prowadzonych przez autorów jako obrońców spraw karnych w przedmiocie prowadzenia i urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia – art. 107 § 1 k.k.s.).

Wnioski
Konstruowanie odpowiedzialności karnej w oparciu o przepisy blankietowe (art. 107 § 1 k.k.s.) nie spełnia wymogu klarowności normy oraz pewności prawa, zatem zasadnym byłoby rozważenie przebudowania zasad odpowiedzialności karnoskarbowej za nielegalne urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych.