Plangebied Uitbreiding begraafplaats Wakkerendijk, gemeente Eemnes; archeologisch vooronderzoek: een bureau- en inventariserend veldonderzoek

<p>In opdracht van het parochiebestuur H. Nicolaas heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau op 5 maart 2007 een bureau- en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd in verband met de uitbreiding van de begraafplaats aan de Wakkerendijk 60 in de gemeente Eemnes. Het onderzoek diende te worden uit- gevoerd omdat realisatie van de plannen zou kunnen leiden tot aantasting of vernietiging van mogelijk aanwezige archeologische resten. Doel van het bureauonderzoek was het verwerven van informatie, aan de hand van bestaande bronnen over bekende of verwachte archeologische waarden in het plangebied. Het doel van het veldonderzoek was het aanvullen en toetsen van het gespeci- ficeerde verwachtingsmodel, dat is gebaseerd op het bureauonderzoek. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied ligt in de historische kern van Eemnes die is ontstaan vanaf de 12e eeuw. Het plangebied ligt in een dekzandvlakte die is vervlakt door veen. Op grond van die ligging gold voor het plangebied een hoge archeologische verwachting voor vindplaatsen vanaf de 12e eeuw en een lage archeologische verwachting voor vindplaatsen uit de periode Laat Mesolithicum t/m IJzertijd. Tijdens het veldonderzoek is een ophogingspakket uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd aangetroffen met een dikte van maximaal 1,1 m. Onder dit opho- gingspakket is een opeenvolging van veen op dekzand aangetroffen, waarbij de top van het veen is veraard en in het dekzand een intacte bodemopbouw is aangetroffen. In boring 3 is op de overgang van het ophogingspakket naar het veen een fragment kogelpotaardewerk uit de 12e eeuw aangetroffen. Dit vormt een aanwijzing voor menselijk activiteit in het plangebied in of vanaf de 12e eeuw. Het kan daarbij mogelijk gaan om onder andere graven uit de oudste fase van Eemnes, gebouwresten die verband houden met de Nicolaaskerk of resten van boerderijen. De daadwerkelijke aanwezigheid van dergelijk resten is door middel van een booronderzoek niet of nauwelijks vast te stellen. Aangezien op de vindplaats geen bodemverstoringen zijn waargenomen en sprake is van een zeer hoge grondwaterstand, lijken de gaafheid en conservering van de vind- plaats goed te zijn. De archeologische resten kunnen voorkomen onder de verrommelde top vanaf 0,3 m -Mv. Gezien de effectieve diepte van de beoogde bodemingrepen (max. 0,8 m -Mv) zijn deze bedreigend voor de mogelijk aanwezige archeologische resten. Op grond van de resultaten van het onderzoek wordt verwacht dat zich vanaf circa 0,3 m -Mv tot circa 1,1 m -Mv archeologische resten uit de Late Middel- met 1,7 m. Hierbij is er uitgegaan van een reeds verstoord niveau van 30 cm (de bouwvoor). Op die manier zullen de archeologische resten in de bodem niet worden verstoord door de aanleg van graven die na de ophoging van het maaiveld zal plaatsvinden. Aangezien het opbrengen van een zandpakket van 1,7 m dikte niet mogelijk lijkt te zijn in verband met de hoogteligging van de bestaande begraafplaats en in verband met het mogelijk optreden van klink van het onderliggende veenpakket, dient in het plangebied een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven te worden uitgevoerd. Daarbij wordt voorgesteld om één oost-west georiënteerde sleuf aan te leggen over de gehele breedte van het plangebied. Voor een proefsleuvenonderzoek dient voorafgaande aan het onderzoek een Programma van Eisen (PvE) te worden opgesteld. Voordat het veldwerk kan worden uitgevoerd, dient dit PvE te worden goedgekeurd door het bevoegd gezag (de provincie Utrecht). Voor het goedkeuren van PvE’s hanteert de provincie een doorlooptijd van 1 tot 2 weken.</p>