กลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลกับการบวชในมุมมองของพุทธศาสนาเถรวาท

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาเรื่องเพศทรานส์เซ็กชวลในมุมมองทางวิชาการสมัยใหม่ 2) เพื่อศึกษาเรื่องเพศทรานส์เซ็กชวลในมุมมองทางพุทธศาสนา 3) เพื่อวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของการบวชของกลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลในมุมมองทางพุทธศาสนาเถรวาท โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์กรณีการบวชของกลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลในมุมมองของพุทธศาสนาเถรวาท ผ่านการศึกษาจากหลักฐานขั้นปฐมภูมิ (primary sources) ซึ่งก็คือ พระไตรปิฎก ที่รวบรวมคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้เป็นหลัก พร้อมทั้งศึกษาเพิ่มเติมจากหลักฐานขั้นทุติยภูมิ (secondary sources) ซึ่งก็คือคัมภีร์ ชั้นรองลงมา เช่น อรรถกถา และนอกจากนี้ผู้วิจัยก็ยังนำเอกสารของผู้รู้ นักคิด นักวิชาการทางเพศวิถีศึกษา (sexuality education) และนักวิชาการด้านพุทธศาสนาที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องกลุ่มเพศ ทรานส์เซ็กชวล รวมไปถึงการบวชของกลุ่มเพศที่มีความหลากหลาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการวิจัย จากการศึกษาพบว่า ในพระอภิธรรมปิฎกระบุว่าภาวรูป ซึ่งได้แก่ ภาวะความเป็นเพศชายและภาวะความเป็นเพศหญิงที่จัดเป็นอุปาทายรูปนั้น ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ทำให้กระบวนการแปลงเพศของกลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลเปลี่ยนได้เฉพาะร่างกายภายนอกเท่านั้น จึงสรุปว่าตามคัมภีร์พุทธศาสนากลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลไม่สามารถบวชได้ ทัศนะของผู้วิจัยมองว่าการห้ามบวชของบุคคลผู้มีความหลากหลายทางเพศมาจากปัญหาเรื่องความไม่เหมาะสมเกี่ยวกับเพศและปัญหาการอยู่ร่วมกัน ที่จะนำมาสู่ความเสื่อมเสีย ความอับอายในหมู่คณะสงฆ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อกลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลผ่านกระบวนการแปลงเพศแล้วจะทำให้สภาพร่างกายและจิตใจตรงกัน ดังนั้นปัญหาการอยู่ร่วมกันของหมู่สงฆ์ก็จะไม่เกิดขึ้น และท้ายที่สุดแม้ว่ากลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลจะเป็นอภัพบุคคลคือผู้ที่ไม่สามารถบรรลุธรรมได้ แต่ผู้วิจัยอยากให้เปิดช่องทางในการบวชเพื่อให้กลุ่มเพศทรานส์เซ็กชวลได้สะสมบุญต่อยอดในการบรรลุธรรมในอนาคต พร้อมทั้งยังสามารถเป็นกำลังในการเผยแผ่คำสอนของพระพุทธเจ้าและเป็นกำลังในการทำนุบำรุงพุทธศาสนาต่อไปในอนาคต