Plangebied Emmastraat Poortugaal, gemeente Albrandswaard, archeologisch vooronderzoek: karterend proefsleuvenonderzoek aangevuld met waarderend booronderzoek "Plangebied Emmastraat Poortugaal, gemeente Albrandswaard, archeologisch vooronderzoek:

In opdracht van de gemeente Albrandswaard heeft RAAP op 20 en 21 december 2017 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in het kader van het project ‘herinrichting Emmastraat te Poortugaal’ in de gemeente Albrandswaard. Het onderzoek is op 19 maart 2018 en daarna op 19 juli 2018 uitgebreid met een booronderzoek om nadere informatie te verzamelen en de aangetroffen structuur beter te kunnen begrenzen en dateren.
Omdat de precieze aard van de vindplaats binnen het plangebied niet duidelijk is geworden uit het vooronderzoek is aanbevolen om een proefsleuvenonderzoek uit te voeren. Het doel van dit proefsleuvenonderzoek is in eerste instantie het aanvullen en toetsen van de gespecificeerde verwachting, die gebaseerd is op het vooronderzoek. Het primaire doel van het onderzoek is echter om tot een waardestelling van de eventueel in het plangebied aanwezige archeologische waarden te komen. Hiertoe worden gedurende het onderzoek gegevens over de fysieke kwaliteit, met de criteria gaafheid en conservering, en inhoudelijke kwaliteit, met de criteria zeldzaamheid, informatiewaarde, ensemblewaarde en representativiteit, van de archeologische resten verzameld. De eventuele vindplaats wordt op basis van de zes genoemde criteria gewaardeerd. Aan de hand van de waardestelling van de vindplaats dient een selectieadvies te worden opgesteld, op basis waarvan het bevoegd gezag een selectiebesluit neemt .
Bij het onderzoek is zoals verwacht een damlichaam uit de Late Middeleeuwen aangetroffen. Dit is opgebouwd uit kleiplaggen die gescheiden worden door dunne lagen riet of humeus materiaal. De dikte van de dam kon niet exact (meer) worden bepaald. Deze is namelijk in het verleden reed verspoeld. Op basis van de boringen lijkt de dam minimaal 12 m breed te zijn geweest. Dit is echter niet zeker, omdat aan de westzijde sprake was van verstoringen door sloten en aan de oostzijde de dam nog buiten het plangebied kan hebben doorgelopen. Bovendien is de dam deels verspoeld geraakt door latere overstromingen en kan als gevolg daarvan het beeld ook vertekend zijn geraakt. De oorspronkelijke hoogte van de dam is om diezelfde reden ook niet met zekerheid te bepalen. Wel kon in de boringen telkens de onderkant van het damlichaam bereikt worden. Deze ligt tussen 2,90 en 4,85 m –NAP.
Het damlichaam bevat vondstmateriaal (met name aardewerk en keramisch bouwmateriaal) dat dateert tussen ongeveer 1250 en 1300, met enkele fragmenten jonger materiaal, die vermoedelijk door ve rmenging met jongere lagen terecht zijn gekomen in het damlichaam. Twee lagen van de dam zijn abs oluut gedateerd door middel van een C14-datering. Vulling 2 (M2) is gedateerd in de periode 665 - 865 na Chr. De datering van een rietlaag (M7), komt uit tussen 1050 en 1260 na Chr. Deze datering sluit beter aan bij het vondstmateriaal dan de datering van M2. Mogelijk dat ouder verkoold materiaal met de kleiplaggen is meegekomen. Dit kan verklaren waarom M2 aanzienlijk vroeger dateert dan het vondstmateriaal en de datering van M7.
Op basis van de waardering van de aangetroffen resten, waarbij is gekeken naar zowel de fysieke als de inhoudelijke kwaliteit van de vindplaats, wordt geconcludeerd dat het gaat om een behoudenswaa rdige vindplaats. Desondanks wordt geadviseerd om geen nader onderzoek uit te voeren in het kader van de voorliggende ingreep. In overleg met bevoegd gezag (mw. C. de Klerk-Verbeek) is besproken dat een eventueel nader onderzoek namelijk niet meer gegevens zal opleveren over de ligging en datering van het damlichaam.