Plangebied Verbreding en NVO Meijevliet te Bodegraven, gemeente Bodegraven- Reeuwijk; archeologisch vooronderzoek: een inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek)

<p>Op basis van het bureauonderzoek bestond de volgende archeologische verwachting. Er bestond een niet nader gespecificeerde archeologische verwachting voor vindplaatsen uit de steentijd. Het oppervlak uit de periode paleolithicum tot het neolithicum bevindt zich op meer dan 7 m -mv en zal niet door de voorgenomen bodemingrepen worden geroerd. Voor archeologische resten uit het neo lithicum tot en met de Romeinse tijd bestond een hoge archeologische verwachting. Deze hoge verwachting bestaat specifiek voor crevasseafzettingen en oeverafzettingen. Op basis van archeologisch onderzoek en paleogeografische reconstructies blijkt dat zulke crevasse afzettingen vanaf het neolithicum (en mogelijk vooral rond 800 voor Chr.; late bronstijd-vroege ijzertijd) zijn gevormd in een periode waarin het Rijn-estuarium zich vormde en verbrede. Op basis van de Holocene stroomgordelkaart wordt het noordwestelijk deel van het plangebied doorsneden door een crevassegeul/zijtak van de Meije. Dit is een veenrivier die vanaf ongeveer 500 voor Chr. tot 100 na Chr. (midden ijzertijd-vroeg/midden Romeinse tijd) actief is geweest. Voor de periode vanaf de Romeinse tijd tot en met de vroege middeleeuwen geldt een lage archeologische verwachting aangezien het plangebied in deze periode gelegen was in het natte veenlandschap. Voor de periode vanaf de middeleeuwen laat tot en met de nieuwe tijd geldt een hoge archeologische verwachting. Uit deze periode stamt namelijk de kade, die aan de westoever van de Meijevliet ligt. Op basis van het historisch kaartmateriaal blijkt dat er in de nieuwe tijd geen bewoning in het plangebied heeft plaatsgevonden.</p><p>In de zone ‘Meije’ zijn gedurende het booronderzoek ontkalkte oeverafzettingen binnen de voorgenomen ontgravingsdiepte van 1 m –mv aangetroffen. Deze oeverafzettingen liggen boven een pakket (rest)geulafzettingen en zi jn waarschijnlijk gevormd door een zijtak/crevassegeul van de Meije. De resultaten van het booronderzoek illustreren de aanwezigheid van verschillende kleine en ondiepe (rest)geulen in de ondergrond, die deel waren van een complex geulensysteem. Voormalige (rest)geulen en oeverafzettingen (die door differentiële inklinking hoger in het landschap kwamen te liggen) waren geschikt voor bewoning. Tijdens het onderzoek zijn er geen ‘karakteristieke’ zandige en rommelige crevasseafzettingen, maar wel restgeulafzettingen, aangetroffen. Gedurende het booronderzoek zijn er geen laklagen of andere bodemkundige- en archeologische indicatoren voor de aanwezigheid van vindplaatsen aangetroffen. In de zone ‘verbreding’ zijn in de meeste boringen oeverafzettingen van de Oude Rijn aangeboord. In de nabijheid van het gemaal blijkt een dik pakket (rest)geulafzettingen van dit rivierensysteem vanaf circa 1,4 m –mv aanwezig. Verder richting het noorden is een relatief kleine restgeul dieper in de ondergrond aangetroffen (vanaf circa 2,3-2,5 m –mv). In dit deel van het plangebied zijn ook geen laklagen of andere bodemkundige- en archeologische indicatoren voor de aanwezigheid van vindplaatsen aangetroffen.</p><p>Op basis van de plannen en de resultaten van dit veldonderzoek blijkt dat de kans dat er in het plangebied archeologische resten bedreigd worden klein is. Er zijn weliswaar hoger liggende oever - en (rest)geulafzettingen binnen de voorgenomen ontgravingsdiepten aangetroffen, maar deze gaan niet gepaard met laklagen en/of andere bodemkundige of archeologische indicatoren voor vindplaatsen. Op basis van de gespecificeerde verwachting voor met name de ijzertijd-Romeinse tijd en de kleine afstand tussen de uitgevoerde boringen mogen zulke aanwijzingen wel worden verwacht in het geval van vindplaatsen.</p>