Een kleinschalig onderzoek naar de fysieke gaafheid en conserveringstoastand van de vindplaatsen Schokkerhaven-E170 en Schokland-J125 (prov. Flevoland) in het kader van het beheersplan Schokland (UNESCO World Heritage Site)

<p>Aanbevelingen Schokkerhaven-E170: Door de veranderingen in het reliëf door inklinking van klei en veen zal over enige tijd egalisatie nodig zijn, waardoor archeologische sporen/resten verstoorden/of verspreid zullen worden. Bekalking zalleiden tot gipsvorming waardoor microstructuren verloren kunnen gaan en is dus ook nadeling voor behoud in situ. Door de lage grondwaterstand treedt in ernstige mate oxidatie op . Het verhogen van het grondwaterpeil zal de oxidatie van het veen en pyriet kunnen vertragen . Echter, dit houdt in dat het huidig grondgebruik niet voortgezet zou kunnen worden. Desalniettemin is permanente inundatie voor behoud in situ waarschijnlijk de beste optie. Indien deze optie niet realistisch blijkt, moet opgraving worden overwogen aangezien in ernstige mate informatieverlies zal optreden .<br>Aanbevelingen Schokland-J125 Op J125 is de rivierduin en de daarop aanwezige vindplaats intact. Hoewel geen macroscopische, archeologische resten zijn aangetroffen bij het onderhavige onderzoek. maken de vele vondsten van kavel J126 duidelijk dat op de duin bewoningssporen aanwezig zijn. In hoeverre ook in de moerassige zone rond het duin archeologische resten aanwezig zijn is onduidelijk. Ten behoeve van het beheer van dit terrein is aan te raden (1) de grondwaterspiegel zo hoog mogelijk te houden en indien mogelijk (2) te stimuleren dat het grondwater gevoed wordt door kwel (en niet door regenwater). Ook mechanische verstoring van de hogere duintop dient vermeden te worden. Hoewel nader onderzoek naar waterregime, redoxtoestand en zwavelgehaltesispeciatie sterk wordt aanbevolen, lijken op J125 de mogelijkheden voor in situ behoud aanzienlijk groter dan op E170.</p>