กระบวนการการบริหารจัดการภายในองค์กรเพื่อขับเคลื่อนแผนพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (smart city): กรณีศึกษาเทศบาลนครนครศรีธรรมราช

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายการบริหารภายในองค์กรและผลการดําเนินงานในการพัฒนาเมืองอัจฉริยะให้ประสบผลสำเร็จ กรณีศึกษาเทศบาลนครนครศรีธรรมราชตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 ถึงปัจจุบัน ตลอดจนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครนครศรีธรรมราช เพื่อเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายของหน่วยงานภาครัฐ ที่เกี่ยวข้องกับในการ พัฒนาเมืองอัจฉริยะในพื้นที่อื่น ๆ โดยงานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งในส่วนของการวิจัยเชิงคุณภาพจะเป็นการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) กับผู้ที่มีบทบาทและมีส่วนเกี่ยวข้องในการผลักดันเมืองอัจฉริยะ จำนวน 15 ท่าน และในส่วนของการวิจัยเชิงปริมาณ จะใช้วิธีรวบรวมข้อมูลโดยการแจกแบบสอบถามผ่านช่องทางออนไลน์ จำนวน 400 ท่าน โดยเป็นประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่เทศบาลนครนครศรีธรรมราช ที่ใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลนครนครศรีธรรมราช เพื่อนำคำตอบที่ได้ไปวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมาน ซึ่งจะใช้สถิติความถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis - MRA) ในการวิเคราะห์ ผลการวิจัยเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์พบว่า กระบวนการการบริหารจัดการภายในองค์กรเพื่อขับเคลื่อนแผนพัฒนาเมืองอัจฉริยะ กรณีศึกษาเทศบาลนครนครศรีธรรมราชนั้น มีการวางระบบและเป้าหมายที่ชัดเจน ตลอดจนมีการกำหนดตัวชี้วัดและติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่องเพื่อให้สามารถบรรลุเป้าหมายในการดำเนินการตามนโยบายแผนพัฒนาเมืองอัจฉริยะได้ โดยนโยบายการพัฒนาเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครนครศรีธรรมราช ได้ดำเนินการในมิติต่าง ๆ 5 ด้าน คือ ด้านสิ่งแวดล้อมอัจฉริยะ ด้านการดำรงชีวิตอัจฉริยะ ด้านพลเมืองอัจฉริยะ ด้านเศรษฐกิจอัจฉริยะ และด้านการบริหารภาครัฐอัจฉริยะ สุดท้ายนี้ผลวิจัยเชิงปริมาณจากการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ พบว่า การมีส่วนร่วมของประชาชนในนโยบายการพัฒนาเมืองอัจฉริยะในการหาข้อมูล การให้ข้อมูล และการเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับนโยบายการพัฒนาเมืองนครศรีธรรมราชมีผลต่อปัจจัยแห่งความสำเร็จของนโยบายการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City) กรณีศึกษาเทศบาลเมืองเมืองนครศรีธรรมราช ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05