Wetenschappelijk kader voor de archeologische monumentenzorg bij aanleg tweede Maasvlakte, Europoort-Rotterdam

<p>In de loop van de jaren negentig van de vorige eeuw zijn in het kader van het Project Mainportontwikkeling Rotterdam plannen gemaakt voor de uitbreiding van het havengebied nabij de huidige Maasvlakte. Het Project Maasvlakte 2 heeft tot doel de Rotterdamse vraag naar ruimte voor industriële en havenactiviteiten tot 2033 op te vangen. Dit zal door middel van een gefaseerde landaanwinning worden gerealiseerd, wat uiteindelijk moet resulteren in 1000 ha netto uitgeefbaar terrein. Voor de realisatie van de landaanwinning zal ca. 450 miljoen m2 zond nodig zijn, dat op de Noordzee gewonnen zal worden en waarvoor een zoekgebied is afgebakend. De realisatie van het project zal dan ook gepaard gaan met grootschalige bodemingrepen. Dit heeft betrekking op het plangebied, de daarin gelegen vaargeulen en in het zandwingebied op zee.</p><p>Deze bodemingrepen kunnen gevolgen hebben voor de archeologische waarden. Om deze gevolgen zo veel mogelijk te beperken en om de risico's voor het werk (namelijk tijdens de uitvoering op archeologische resten stuiten) zo veel mogelijk inzichtelijk en beheersbaar te maken, is enkele jaren geleden de Projectgroep Archeologie Maasvlakte 2 in het leven geroepen.</p><p>Onder toezicht van de projectgroep is een bureaustudie, een paleontologische voorstudie en een archeologisch veldonderzoek met geofysische technieken verricht. Daarmee is inzicht verkregen in de (potentieel) aanwezige archeologische waarden in het plangebied en het zandwingebied. Ook bevatten deze studies aanbevelingen voor verder onderzoek en adviezen voor mitigerende maatregelen ten aanzien van de archeologie. Vervolgens zijn in de projectgroep afspraken gemaakt over de handelwijze in geval van vondsten tijdens de uitvoering. Deze afspraken zijn in de vorm van uitvoeringsprotocollen vastgelegd en zullen onderdeel worden van de aanbesteding van het werk.</p><p>Dit wetenschappelijk kader heeft primair tot doel om aan de hond van probleem-, doel- en vraagstellingen vorm te geven aan de inrichting van deze archeologische begeleiding. Met andere woorden, dit wetenschappelijk kader vormt de rode draad van de archeologische begeleiding, waarbij op voorhand wordt opgemerkt dat de onderzoeksvragen weergegeven in dit kader naar verwachting niet allemaal volledig beantwoord kunnen worden, bijvoorbeeld als gevolg van technische beperkingen.</p>