Plangebied Warmtenet Kostverloren te Groningen

Tijdens het veldwerk zijn 32 boringen zo optimaal mogelijk verspreid over het plangebied geplaatst, tot wisselende dieptes maar in de meeste gevallen tot circa 2,2,5 m -mv. Twee boringen aan weerzijden van het Reitdiep, ter plekke van bouwkuipen voor een zinker, zijn tot de onderkant van het natuurlijke kleipakket gezet; respectievelijk tot 12 en 13,5 m -mv. Hieruit bleek dat onder de moderne bouwvoor of verharding zich in vrijwel alle boringen een dik recent opgebracht en of verstoord pakket (zand of klei met zand en kleibrokken) bevindt. Daaronder bevindt zich kwelderklei (matig siltige klei met dunne zandlagen) met in één boring een vegetatielaag in de top van deze kwelderafzettingen. De kwel derklei gaat door tot een aanzienlijke diepte en wordt aan de zuidzijde van het Reitdiep vanaf circa 3,9 m -mv afgewisseld door zandige wadafzettingen. Vanaf circa 9,2 m -mv komt hier een veenlaag voor, die op een diepte van 10,6 m -mv overgaat in dekzand. Het relevante archeologische niveau, het niveau van de vegetatiehorizonten, is in de meeste boringen niet intact. Wel is de noordelijke dijk van het in de 19e eeuw verlegde Reitdiep relatief intact aanwezig. Daarnaast kunnen langs de Friesestraatweg gedempte sporen (bermsloten) en mogelijk ook nog oude wegverhardingen aanwezig zijn. In De Rembrandt van Rijnstraat komen waarschijnlijk tichelkuilen voor.