Arnhem, Plangebied Hennepstraat

<p>BAAC heeft voorafgaand aan het vervangen van een riool over een lengte van circa 900 m een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek met behulp van boringen uitgevoerd in het plangebied Hennepstraat en omstreken te Arnhem.</p><p>Uit het bureauonderzoek blijkt het plangebied op een stroomrugglooiing op de overgang tussen hoger gelegen stroomruggronden (oeverwal) van de Nederrijn in het oosten en lager gelegen natte rivierkomkleigronden in het westen ligt. Aan het begin van de 18e eeuw was het gebied grotendeels in gebruik als bouwland en werd later gebruikt als grasland en boomgaard. Alleen in het noordoostelijke deel van het plangebied is omstreeks 1800 bebouwing gerealiseerd. Op een kaart uit de tweede helft van de 18e eeuw is een deel van de nu nog bestaande Klapstraat afgebeeld. In het plangebied zelf zijn verder geen bekende archeologische waarden aanwezig. In de omgeving van het plangebied zijn enkele vondsten bekend uit de Romeinse tijd en de vroege- en late middeleeuwen. Op een iets hoger gelegen oeverwal op circa 250 m ten oosten van het plangebied zijn bij een archeologische opgraving resten gevonden (achter)erven uit de late 13e en mogelijk uit de vroege 14e eeuw. Op basis van het bureauonderzoek geldt voor het plangebied deels een hoge verwachting voor het aantreffen van vondsten en/of sporen. Het gaat hierbij voornamelijk om vondsten en/of sporen vanaf de Romeinse tijd tot in de nieuwe tijd. In dergelijke gevallen kunnen het vondsten en/of sporen betreffen gerelateerd aan huisplaatsen (bijvoorbeeld een boerderij) en/of een nederzettingsterrein. Hierbij betreft het voornamelijk verstrooiing van fragmenten aardewerk en sporen van bewoning, zoals waterputten, afvalputten, paalsporen en/of een oude woongrond. De verwachting op het aantreffen van resten uit de ijzertijd en ouder is zeer laag.</p><p>Uit het veldonderzoek blijkt dat de meest voorkomende bodems bestaan uit een bouwvoor of elementenverharding met cunetzand op oeverafzettingen. Deze oeverafzettingen bestaan uit matig siltige, kalkrijke klei tot 1,2 à 1,5 m -mv en gaan zeer geleidelijk over in zwak siltige, kalkloze klei dat is geïnterpreteerd als komklei. In de komklei in een kalkrijke laag, zwak siltige klei ingeschakeld. Deze laag komt in het westelijke deel van het plangebied tussen 2 en 2,5 m –mv voor en is hier circa 30 cm dik. In het oostelijke deel is de kalkrijke, zwak siltige klei meer dan een meter dik en komt voor tussen 1,6 en 2,8 m -mv. Dit betreft vermoedelijk een crevassecomplex. De boringen zijn doorgezet tot 3 m –mv.</p><p>Direct onder de bouwvoor zijn tussen 0,3 en 0,6 m –mv aan de top van de oeverafzettingen in het zuidwestelijke deel van het plangebied (boringen 5 en 8) iets houtskool en een ondetermineerbaar brokje aardewerk/verbrande klei gevonden. Dit duidt waarschijnlijk op menselijk gebruik en kan te relateren zijn aan bewoningssporen. In het noordoostelijke deel (boringen 12, 18 en 19) zijn op basis van artefacten duidelijke aanwijzingen gevonden dat dit deel van het plangebied bewoond isgeweest in de nieuwe tijd en mogelijk al vanaf de late middeleeuwen. Sporen zijn hier direct onder het cunetzand tot in de komafzettingen te verwachten. Bij het vervangen van de bestaande riolering zullen bij het verbreden van de insteek van de sleuf archeologische resten bedreigd worden. Dit geldt dan voor de hierboven beschreven zones. Geadviseerd wordt de graafwerkzaamheden ter plaatse van deze zones archeologisch te begeleiden. In de niet genoemde delen worden geen archeologische resten verwacht. Hier is nader archeologisch onderzoek niet noodzakelijk.</p>