Een bureaustudie met veldinspectie betreffende de Kerkakker te Beek en Donk (plan Wijnkelderweg), gemeente Laarbeek

<p>Conclusies en Aanbevelingen<br>Uit voorgaande hoofdstukken is op te maken dat het plangebied vroeger een aantrekkelijke locatie was om te wonen en te akkeren. Een reeks vindplaatsen en vondsten uit allerlei perioden bevestigt dat idee. De verwachtingswaarde voor het plangebied is in principe hoog en er is sprake van een zeer belangrijk terrein voor de kennis van de bewoningsgeschiedenis van Beek en Donk. Tegelijkertijd is er sprake van verstoringen van het gebied, waarvan de aard, omvang en precieze locatie doorgaans echter niet duidelijk is. Hoewel het in dit stadium moeilijk is een vast omlijnde strategie voor verder archeologisch onderzoek te ontwerpen, zijn wel aanzetten te geven (fig. 8).</p><p>Voor het zuidelijke deel van het plangebied lijkt het zinvol in een vroege fase van de planvorming een reeks proefsleuven aan te leggen. Hiermee kan worden vastgesteld of vindplaatsen aanwezig zijn en wat hun conservering is. Afhankelijk van de waardering van de vindplaatsen, kan besloten worden tot planaanpassing, behoud in situ (bescherming) of nader archeologisch onderzoek (opgraving). Hierbij is het van belang dat in de micro-regio Laarbeek al veel archeologisch onderzoek heeft plaatsgevonden, zodat misschien aangepaste opgravingsstrategieën mogelijk zijn.</p><p>Voor het noordelijke deel van het plangebied is het misschien niet zinvol een regulier Inventariserend Veldonderzoek (IVO) door middel van proefsleuven uit te voeren. Er is momenteel weinig ruimte om dit te doen en de waarnemingen in een sleuf hoeven niet representatief te zijn voor de situatie in de directe omgeving. Wel kan een klein aantal sleuven een indruk geven van de algemene verwachtingswaarde voor het terrein: blijft deze hoog (weinig verstoringen) of lijkt deze laag (veel verstoringen). Dit geeft een indicatie van het risico op kosten voor archeologisch onderzoek bij bouwen grondwerk op het terrein. Daarnaast is het belangrijk beter in beeld te krijgen in welke mate de bestaande bebouwing de ondergrond heeft verstoord (diepte en aard funderingen, kelders).</p><p>Wanneer de plannen concreet zijn, kan op basis van het oppervlak waar grondverzet gaat plaatsvinden en met behulp van de zojuist genoemde gegevens een onderzoeksstrategie worden ontworpen. Het is bijvoorbeeld mogelijk de sloop van bestaande bebouwing archeologisch te laten begeleiden en bouwputten voor nieuwbouw door een archeologisch bedrijf te laten graven. De ontstane 'opgravingsvlakken' dienen dan als een soort proefsleuven voor het waarderen van eventuele vindplaatsen. Wanneer de uitvoerend archeologen zijn voorbereid op het snel opstellen van een selectieadvies (enkele dagen) en het eventueel direct uitvoeren van opgravingen (maximaal enkele weken per bouwput), hoeft de ontwikkeling van het terrein geen vertragingen op te lopen.</p>