Fort Prins Frederik te Ooltgensplaat, gemeente Goeree Overflakkee Een bureauonderzoek

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. De diepere ondergrond bestaat uit dekzand, dit is afgedekt met een pakket klei van het Laagpakket van Wormer. In deze laag kunnen archeologische resten uit het Vroeg Neolithicum worden aangetroffen. In de top van het Hollandveen kunnen sporen van de IJzertijd tot de Romeinse tijd worden aangetroffen. Deze bestaan uit bewoningsresten, vuursteen artefacten, waterputten, greppels en spit- of haksporen. Het is mogelijk dat het veen is afgegraven of geërodeerd.
Ten oosten van het plangebied ligt een terrein met een zeer hoge archeologische waarde. Hier zijn resten van een verdronken dorp uit de Middeleeuwen gevonden. Het plangebied ligt in een terrein met een hoge archeologische waarde. Het is sinds de Tachtigjarige Oorlog ingericht als schans. Hierna zijn zowel door de Staatse troepen als de Spaanse troepen veranderingen aangebracht. Begin 17e eeuw was deze echter sterk verwaarloosd.
In 1793 wordt op deze locatie opnieuw een verdedigingswerk aangelegd. Deze wordt tijdens de Franse tijd door Napoleon versterkt tot een aarden verdedigingswerk met een verdedigingstoren. Halverwege en tegen het einde van de 19e eeuw zijn er grote veranderingen doorgevoerd op het fort. In 1926 is het fort opgeheven als militair fort. Na de Tweede Wereldoorlog is het in gebruik geweest als camping en zijn de randen langs het fort opgehoogd voor de bouw van recreatiewoningen.
Bij de geplande werkzaamheden worden kabels en leidingen tot 0,88 cm onder maaiveld verwijderd. Hiernaast worden nieuwe kabels en leidingen gelegd op een diepte van 0,8 m onder maaiveld. Door de aanleg van de huidige kabels is de grond geroerd, waardoor de kans op een intact bodemprofiel laag is. Hiernaast is het plangebied bij de aanleg van het fort sterk opgehoogd en bij aanpassingen afgegraven. Ook is bij de bouw van recreatiewoningen de ondergrond langs de randen van het fort opgehoogd. De hoogteligging van het plangebied varieert momenteel tussen de 0,7 en 12,5 m +NAP. Bij werkzaamheden die dieper in de ondergrond, onder het opgebrachte pakket reiken, kunnen mogelijk nog archeologische resten aanwezig zijn. Het fort werd vanaf de Tachtigjarige Oorlog tot 1926, met onderbrekingen, gebruikt als verdedigingswerk. Hierdoor heeft het voor deze periode een zeer hoge verwachting. In de ophogingslaag boven de zeeafzettingen kunnen in de ondergrond nog militaire resten van verschillende schansen en verdedigingswerken aanwezig zijn. Deze resten kunnen bestaan uit funderingen of puin van verdedigingswerken. Hiernaast is het mogelijk militaire artefacten terug te vinden.