Eindhoven, Heilige Geeststraat 49. Opgraving

<p>Inleiding <br>In opdracht van aannemersbedrijf Van Rijswijck heeft BAAC op 30 en 31 maart 2015 een opgraving uitgevoerd in het plangebied Heilige Geeststraat 49 te Eindhoven. De aanleiding voor het archeologisch onderzoek was de voorgenomen realisatie van een appartementencomplex. Het plangebied is gelegen binnen het archeologische gebied ‘Stadskern Eindhoven (inclusief De Bergen)’. Dit deel van de stad behoort tot de middeleeuwse stad Eindhoven en kent bewoningssporen vanaf in ieder geval de 13de eeuw. Het plangebied ligt vlakbij de Kleine en de Grote Berg, uitvalswegen vanuit de stad richting het zuidwesten. De locatie vormt de achterliggende reden van het door het bevoegd gezag genomen besluit het plangebied archeologisch te onderzoeken.</p><p>Onderzoeksresultaten <br>De natuurlijke ondergrond in het plangebied bestaat uit lemig dekzand, dat tot een hoogte van 16,10 m +NAP bewaard is gebleven. Omdat in het dekzand geen bodemvorming is aangetroffen, is het mogelijk dat de top van het maaiveld oorspronkelijk enkele decimeters hoger heeft gelegen. Op de natuurlijke ondergrond werd een akkerlaag aangetroffen uit de periode 1400-1550; mogelijk geeft dit de periode aan waarin het terrein in gebruik werd genomen. Dit zou een relatief late periode van ingebruikname zijn, omdat elders in dit stadsdeel al bewoningssporen vanaf de 13de eeuw voorkomen. Mogelijk heeft de ligging, op geruime afstand van de doorgaande weg (de Kleine Berg), hiermee te maken. Het is onduidelijk of in de genoemde periode (1400-1550) al verkaveling had plaatsgevonden, maar dit moet op zijn laatst in de tweede helft van de 16de eeuw zijn gebeurd. Na de verkaveling bevond het plangebied zich op het achterterrein van een langwerpig perceel dat georiënteerd was op de Kleine Berg (het plangebied ligt ongeveer 26 m achter de rooilijn aan de Kleine Berg). De perceelsgrenzen waren in de tweede helft van de 16de eeuw aangegeven door middel van greppels; de breedte van het perceel bedraagt ruim 8 m. De ligging van de perceelsgreppels is ongeveer gelijk aan de begrenzingen die ook nog op de kadastrale minuut uit 1832 zijn aangegeven. Het onderzochte deel van het perceel bleef tot in de 19de eeuw onbebouwd, en was vermoedelijk in gebruik als akker of tuin. In de periode na de demping van de greppels, aan het eind van de 16de eeuw, werd het perceel meerdere malen opgehoogd, tot minimaal 16,70 m +NAP (ongeveer 0,5 m onder het huidige maaiveld). De grond werd in de 19de eeuw zodanig verspit dat ook in de onderste lagen 19de-eeuws materiaal terecht kwam.</p>