Archeologisch onderzoek plangebied Wilhelminasingel te Roermond

<p>Grontmij Nederland B.V. heeft in opdracht van de gemeente Roermond, in januari 2012 een Inventariserend Veld Onderzoek door middel van proefsleuven (IVO-P) uitgevoerd in het plangebied Wilhelminasingel, ter hoogte van de Cattentoren in verband met infrastructurele werken aan de Wilhelminasingel. In het plangebied ligt een wallichaam waarin funderingsresten worden verwacht van de voormalige stadsmuur. Het veldonderzoek heeft deze verwachting bevestigd. In het wallichaam zijn in twee proefsleuven de funderingsresten van de voormalige stadsmuur aangetroffen bestaande uit mergelblokken. Waarschijnlijk is het wallichaam en het fundament in noordelijke richting (meer) afgegraven omdat in de zuidelijke werkput het fundament uit acht lagen mergelblokken bestond en in de noordelijke gelegen werkput 1 uit zes lagen terwijl de onderkant van het fundament zich op hetzelfde niveau bevindt op circa 27,10 m+NAP. Het onderzoek heeft verder aangetoond dat eerst het wallichaam is opgeworpen waarna vervolgens het fundament is geconstrueerd. Hieruit blijkt dat het wallichaam integraal deel uitmaakt van de verdedigingswerken van Roermond. Tevens werd in het profiel van de wal een grondspoor herkend dat geïnterpreteerd wordt als een voorganger van de stadsmuur. Het betreft een eenvoudige aarden wal die mogelijk in de 14e eeuw is aangelegd. Aan de voet van deze wal is een grondspoor herkend dat als een gracht wordt geïnterpreteerd. Onduidelijk is of deze gracht is ontstaan tijdens de aanleg van de eerste omwalling van zand of tijdens de aanleg van de stadsmuur eind 14e eeuw. Waarschijnlijk gaat het om één van de twee droge grachten die deel uitmaakten van de verdedigingswerken van Roermond. De gracht is opgevuld met mergelpuin waarschijnlijk afkomstig van de stadsmuur die begin 18e eeuw werd vernietigd tijdens het beleg van Menno van Coehoorn. Na vernietiging van de stadsmuur is deze niet meer heropgebouwd omdat door het gebruik van kanonnen, stadsmuren overbodig werden en diende het wallichaam voortaan als verdedigingswerk. Sindsdien is het wallichaam niet veel veranderd. Wel is er in de 19e of 20e eeuw zwarte grond (tuinaarde) op aangebracht ter bevordering van de plantengroei. Aanbevolen wordt het wallichaam voor zover dit nu nog rest, te behouden en die delen van het wallichaam welke zijn vergraven te reconstrueren.</p>