Bredaseweg 7, Terheijden (gemeente Drimmelen)

ADC ArcheoProjecten heeft in oktober en november 2021 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek uitgevoerd op de locatie Bredaseweg 7 in Terheijden, gemeente Drimmelen. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied landschappelijk gezien gelegen is op de flank van een terrasrestheuvel die is afgedekt met een laag dekzand. Op grond van de hogere ligging en de nabijheid van een rivier (Mark) kan het onderzoeksgebied in vroeger tijden in gebruik zijn geweest voor bewoning, landbouw en andere menselijke activiteiten. In de top van het dekzand dient daarom rekening te worden gehouden met archeologische resten vanaf het Laat-Paleolithicum. Resten uit het Laat-Paleolithicum en het Mesolithicum zullen verband houden met (mogelijk) tijdelijke kampen van jager-verzamelaars. Dergelijke vindplaatsen worden vooral in zogenoemde landschappelijke gradiëntzones aangetroffen en manifesteren zich als een strooiing van voornamelijk vuurstenen artefacten en houtskool en grondsporen in de vorm van haardkuilen. Vanaf het Neolithicum komen bewoningssporen voor van vroege landbouwers, bestaande uit onder andere paalkuilen, waterputten, greppels en spit- of haksporen. Indien aanwezig zullen deze zich in de top van het onverstoorde dekzand aftekeningen, direct onder de bouwvoor of een plaggendek. Het voormalige loopoppervlak met inbegrip van een eventuele vondstlaag zal waarschijnlijk zijn verploegd en opgenomen in de bovengrond. Omdat bekend is dat zich vanaf het Laat-Neolithicum of de Bronstijd een sterke vernatting van het landschap voltrok, moet worden aangenomen dat gaandeweg de omstandigheden voor bewoning als gevolg van de stijgende grondwaterspiegel ongunstig werden. Uiteindelijk ontstond een uitgestrekt veengebied dat grote delen van West-Brabant bedekte. Vanwege de relatief lage ligging en de daaraan gerelateerde natte omstandigheden is het niet waarschijnlijk dat het plangebied tot de Volle Middeleeuwen geschikt was voor permanente bewoning. Bovendien zullen eventuele resten in of op het veen door grootschalige vervening in de Late Middeleeuwen zijn verdwenen. Vanaf de 14e eeuw vond de ontginning van het verveende land tot landbouwgrond plaats. Vermoedelijk werd in deze periode ook het plangebied als landbouwgrond in gebruik genomen. Gelet op informatie van oude kaarten, de ligging ten opzichte van de oude dorpskern van Terheijden en de afstand tot doorgaande wegen, zijn geen resten van historische bebouwing of verdedigingswerken te verwachten. Om deze verwachting te toetsen en aan te vullen is ieen verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij is vastgesteld dat de natuurlijke ondergrond uit dekzand of verspoeld dekzand (C-horizont; Laagpakket van Wierden van de Formatie van Boxtel) bestaat. Hierboven bevindt zich een 55 tot 115 cm dik cultuurdek, dat is ontstaan door landbouwkundige bodembewerking (Ap-horizont). Dit cultuurdek wordt plaatselijk afgedekt door een moderne ophoging en/of verharding in de vorm van stelconplaten. In geen van de boringen zijn resten van oude bodemlagen zoals een podzol-B-horizont aangetroffen. Eventuele oude bodemlagen in de top van het dekzand zullen naar verwachting zijn verploegd en volledig opgenomen in het aanwezige cultuurdek. Hierdoor zullen eventuele vondsten uit de periode Laat-Paleolithicum tot en met Mesolithicum of Neolithicum niet meer intact aanwezig zijn. Hooguit kunnen de onderste vullingen van eventuele haardkuilen nog bewaard zijn gebleven.