Proefsleuvenonderzoek Ittervoort Aziestraat 11 Proefsleuvenonderzoek en opgraving aan de Aziestraat 11 te Ittervoort in de gemeente Leudal

<p>Tijdens het archeologisch onderzoek zijn resten van greppels, natuurlijke sporen, en mogelijk paalkuilen aangetroffen (zie bijlage 5 en 9). In zes van de 43 sporen van deze sporen is aardewerk aangetroffen. De aardewerkfragmenten kunnen gedateerd worden in de periode lopende van de Vroege-IJzertijd tot en met de Late-Middeleeuwen A.</p><p>Door het beperkt aantal vondstmateriaal binnen sporen en de aard van de sporen is het moeilijk een onderscheid te maken tussen antropogene sporen en natuurlijke sporen. Opvallend is dat de aangetroffen sporen lijken te clusteren op de flank van het beekdal. Een deel van de sporen kan daarom waarschijnlijk in verband gebracht worden met begroeiing langs de beek, en kunnen daarom als natuurlijk geïnterpreteerd worden. Een andere deel van de sporen lijkt evident antropogeen, en kan op basis van het vondstmateriaal hoofdzakelijk in de Late-Middeleeuwen A of Hoge-Middeleeuwen (circa 1000-1300 na Chr.) gedateerd worden. De resultaten lijken zodoende aan te sluiten op de opgraving van industrieterrein Fase 3 (jaren 2000-2003), waarbij verschillende woonerven met boerderijstructuren en bijvoorbeeld ook waterputten zijn aangetroffen op circa 30 à 360 meter ten noordwesten en noordoosten van het plangebied.</p><p>Samenvattend kan geconcludeerd worden dat op basis van de veldresultaten onvoldoende gegevens beschikbaar zijn om vast te stellen of het een behoudenswaardige vindplaats betreft, bestaande uit archeologische resten uit de Vroege-Middeleeuwen A tot en met Late-Middeleeuwen A en mogelijk ook Vroege-IJzertijd tot en met Vroeg-Romeinse tijd.</p><p>Gezien de resultaten en de onduidelijkheid over de waarde (behoudenswaardige of niet) van de vindplaats wordt geadviseerd om een vervolgonderzoek in de vorm van een opgraving uit te voeren tussen WP1 en WP3, en op de locatie waar volgens de ontwerpplannen de nieuwe brandweerkazerne gerealiseerd zal worden. De zone van het vervolgonderzoek heeft een oppervlakte van circa 330 m2 en kan in principe in het veld onderzocht worden in een periode van 1 à 2 dagen met een team van drie archeologen. In dit kader is daarom sprake van een beperkte opgraving.</p>