ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะหมดไฟในการทำงานของผู้ช่วยพยาบาล: กรณีศึกษาโรงพยาบาลภาครัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาภาวะหมดไฟในการทำงานของผู้ช่วยพยาบาลในโรงพยาบาลภาครัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร และ (2) ศึกษาปัจจัยปัจจัยส่วนบุคล และปัจจัยลักษณะงานที่ส่งผลต่อการเกิดภาวะหมดไฟในการทำงานของผู้ช่วยพยาบาลในโรงพยาบาลภาครัฐ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ช่วยพยาบาลจำนวน 344 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา เช่น ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ย การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ผลการศึกษา พบว่าผู้ช่วยพยาบาลมีระดับภาวะหมดไฟในการทำงานโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านความรู้สึกในความไม่สำเร็จของตน (ค่าเฉลี่ย 3.43) รองลงมาคือความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ (ค่าเฉลี่ย 3.39) และความมีประสิทธิภาพในการทำงานที่ลดลง (ค่าเฉลี่ย 3.38) สำหรับปัจจัยด้านการปฏิบัติงาน ได้แก่ ภาระงาน ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน และการบริหารในหน่วยงาน ไม่สามารถทำนายค่าภาวะหมดไฟในการทำงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > 0.05) อย่างไรก็ตาม เมื่อวิเคราะห์การเปรียบเทียบพบว่ากลุ่มระดับชำนาญงานขึ้นไปมีความรู้สึกในความไม่สำเร็จของตนสูงกว่ากลุ่มระดับปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05