Bureauonderzoek en Verkennend Booronderzoek Archeologie Plangebied Kwazenbosch ong. te Brummen, gemeente Brummen

Het bureauonderzoek toont aan dat de kans op archeologische vindplaatsen vanaf het LaatPaleolithicum tot en met de Nieuwe Tijd in het westelijk deel van het plangebied hoog is. De noordwesthoek van het plangebied ligt binnen de AWG1-zone met een vastgestelde zeer hoge archeologische waarde. Het betreft een dekzandwelving genaamd de Hoge Enk, waarbinnen zowel prehistorisch handgevormd aardewerk als handgevormd en gedraaid aardewerk uit Middeleeuwen is aangetroffen in het onderste deel van het aanwezige esdek. Op basis van bovenstaande uitgangspunten kunnen er in het noordwesten van het plangebied archeologische resten voorkomen uit alle archeologische perioden vanaf het Laat-Paleolithicum. Het noordwestelijke deel van het plangebied is een esdek aanwezig. Het esdek heeft een beschermende werking gehad voor archeologische vindplaatsen in de bodem. In het meest westelijke deel van het plangebied kunnen eventueel resten daterend vanaf het Laat-Paleolithicum t/m de Romeinse tijd worden aangetroffen in de top van de dekzand. Resten uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd kunnen eventueel worden aangetroffen in de kleiafzettingen op de flank van de dekzandrug. In het centrale en oostelijke deel van het plangebied geldt een lage trefkans op archeologische vindplaatsen uit alle perioden. Plan van Aanpak (beknopt) Om de intactheid van de bodem en de bodemsamenstelling te toetsen dient in eerste gekozen te worden voor een verkennend booronderzoek met een boordichtheid van 6 boringen per hectare met een minimum van 5 boringen. Het plangebied heeft een oppervlakte van ca. 3.500 m². Gerelateerd aan het plangebied zijn dit (afgerond) minimaal 7 boringen. De boringen worden zoveel mogelijk in een driehoeksgrid geplaatst en zullen tot 25 cm in de ongeroerde grond worden doorgezet of tot aan de onderzijde van de verwachte verstoringsdiepte (1,5m-mv). Hoewel dat niet noodzakelijk is bij verkennend booronderzoek, zal de gehele boorkern dient te worden gezeefd op een metalen zeef met een maaswijdte van 4 mm (bij zand) of versneden te worden (bij klei) voor controle op archeologische indicatoren. Archeologische indicatoren kunnen bestaan uit fragmenten aardewerk, houtskool, bewerkt vuursteen, verbrande leem, slakmateriaal, etc. Doel van het verkennend booronderzoek is de toetsing van de intactheid van de bodem en het bepalen van de bodemsamenstelling. Op basis van de onderzoeksresultaten van het verkennend booronderzoek zal bepaald worden of er nog aanvullende karterende boringen moeten worden gezet om de aan- of afwezigheid van vindplaatsen vast te stellen.