Schiedam, Lange Achterweg 11-15 en 23-25 Eindrapport

<p>IDDS Archeologie heeft in juni 2023 een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende en karterende fase, uitgevoerd aan de Lange Achterweg 11-15 en 23-25 in Schiedam, gemeente Schiedam. De doel- en vraagstelling van het inventariserend veldonderzoek is het toetsen en zo nodig aanvullen van de gespecificeerde archeologische verwachting uit het bureauonderzoek. Tevens wordt het terrein systematisch onderzocht op de aanwezigheid van archeologische resten.<br>Uit het veldonderzoek blijkt dat vanaf het maaiveld tot ongeveer 1,0 m -mv (-0,3 m NAP) is een recente antropogene ophooglaag aanwezig. Daaronder bevindt zich tot gemiddeld 2,5 m -mv (-1,8 m NAP) een door de mens geroerd (veelal historisch geroerd) deel van de Afzettingen van Duinkerke III (Laagpakket van Walcheren), met daaronder tot gemiddeld 3,6 m -mv (-3,0 m NAP) het niet geroerde deel van de Afzettingen van Duinkerke III. In sommige boringen is tussen de Afzettingen van Duinkerke III en het Hollandveen een komklei aanwezig die wordt gerekend tot de Afzettingen van Duinkerke I. Deze komklei is aanwezig tussen 3,3 en 3,6 m -mv (tussen -2,7 en -2,9 m NAP). Het Hollandveen Laagpakket reikt tot gemiddeld 4,5 m -mv (-3,9 m NAP), waaronder de Afzettingen van Calais (Laagpakket van Wormer) voorkomen.<br>De archeologische potentie van het Laagpakket van Wormer wordt zeer laag ingeschat. Vanwege de aanwezigheid van donkere banden in het Hollandveen is er een mogelijkheid voor tussentijdse loopoppervlakken. Het Hollandveen heeft daarom een lage verwachting voor resten uit de Bronstijd. De top van het veenpakket kent geen bodemvorming en de daarop liggende komklei is afgezet in een nat landschap en deze laag is deels geërodeerd. De komklei, die is ingedeeld bij de Afzettingen van Duinkerke I, en de top van het veenpakket hebben een zeer lage archeologische verwachting op intacte waarden uit de IJzertijd tot en met het begin van de Late Middeleeuwen. In de Afzettingen van Duinkerke III zijn de resten gevonden van de Roosbeek en een gracht, evenals van andere diepe vergravingen. Deze archeologische resten dateren waarschijnlijk uit de 13e tot en met de 16e eeuw (mogelijk ook nog tot de 20e eeuw) en daarom hebben de Afzettingen van Duinkerke III een hoge verwachting binnen het plangebied. Het aan het maaiveld aanwezige en gemiddeld 1,0 m dikke ophoogpakket heeft geen archeologische verwachting.<br>Omdat de geplande ingrepen, met uitzondering van funderingspalen, niet dieper zullen reiken dan de ophooglaag adviseert IDDS Archeologie om het plangebied, voor wat betreft het aspect archeologie, vrij te geven voor de voorgenomen civieltechnische werkzaamheden.<br>Echter: Als in het plangebied graafwerkzaamheden (geen heipalen) plaatsvinden die dieper reiken dan de minimale dikte van het ophoogpakket, dus in het zuidelijke deel dieper dan 1,0 m en in het noordelijke deel dieper dan 0,7 m -mv, dan wordt geadviseerd aanvullend archeologisch onderzoek uit te voeren. Aanvullend archeologisch onderzoek is zeker aan te bevelen als de graafwerkzaamheden dieper reiken dan 1,5 m -mv omdat daarbij ook de resten uit waarschijnlijk de 14e-16e eeuw zullen worden verstoord. Vanuit archeologisch oogpunt is de beste methode voor aanvullend archeologisch onderzoek een proefsleuvenonderzoek om de omvang en kwaliteit van de archeologische waarden vast te stellen. Afhankelijk van de omvang en diepte van de geplande graafwerkzaamheden kan echter mogelijk ook worden gekozen (door het bevoegd gezag) voor een archeologische begeleiding van de werkzaamheden. Daarbij worden de bedreigde archeologische resten gedocumenteerd en veiliggesteld</p>