Transect-rapport 3018: Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P), karterende en waarderende fase. Haarlem, Clubhuis HFC. Gemeente Haarlem (NH).

<p>In september 2020 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied op het terrein van voetbalclub de Koninklijke HFC aan de Emauslaan in Haarlem (gemeente Haarlem).</p><p>De aanleiding voor het onderzoek vormt de nieuwbouw van een clubhuis. Ten tijde van het onderzoek was het plangebied reeds met een clubhuis bebouwd (900 m2). De rest van het plangebied was in gebruik als sportveld en geheel begroeid met gras. Voor de realisatie van het nieuwe clubhuis wordt een deel van het bestaande clubhuis (de oostelijke helft) gesloopt en vervangen.</p><p>In het nieuw te ontgraven gebied (=onderzoeksgebied; circa 780 m2) zijn twee proefsleuven gegraven met een oppervlak van 67,5 m2 (circa 8,65% van het plangebied). Uit het onderzoek blijkt dat in het plangebied sprake is van een 35 cm dik pakket antropogene lagen, bestaand uit een bouwvoor met eronder een akkerlaag in de vorm vaan plant- of moestuinbedden. De akkerlaag reikt tot in een 20 à 35 cm dikke restant duinafzettingen. Getuige de restdikte van de duinafzettingen heeft in het verleden aftopping van het duin plaatsgevonden. Uit landschappelijke gegevens blijkt namelijk dat duinafzettingen van origine aanwezig waren in de vorm van een metersdik zandpakket met daarin overstoven vegetatieniveaus.</p><p>Van vegetatieniveaus in het duinzand is in het plangebied geen sprake. In het eronder gelegen strandwalzand, vanaf 70-75 cm -Mv, is verder geen sprake van een podzolprofiel dat getuigt van bewoonbare omstandigheden. Eventuele bewoningsniveaus uit de periode Neolithicum tot en met de Vroege-Middeleeuwen zijn dus niet aanwezig. In de restant van de duinafzettingen is uitsluitend sprake van paalkuilen en kuilsporen met een datering in de Nieuwe tijd. De kuilsporen zijn daarbij op basis van vorm en humeuze opvulling geïnterpreteerd als plant- of boomgaten. De paalkuilen vertegenwoordigen een overblijfsel van houten structuurtjes (i.e. schuurtjes) of rechtlijnige structuurtjes zoals hekwerken. Ze getuigen, in combinatie met de andere sporen en de akkerlaag van een gebruik van het plangebied als akker.</p><p>De sporen zijn aan de hand van vondstmateriaal en stratigrafische positie gedateerd in de periode van de 18e tot het begin van de 20e eeuw. Vermoedelijk zijn de sporen opgevuld geraakt toen net voorafgaand aan de inrichting van het terrein als sportveld het terrein is aangerijkt met humeuze grond. Deze grond is, aan de hand van de afwijkende kleur en humeuziteit en de vermenging van materiaaltypen met een verschillende datering, van elders opgebracht. Deze is vermoedelijk afkomstig van een nabijgelegen bos of beekdal. Bij de egalisatie van het terrein voor de aanleg van het sportveld zijn de sporen begraven geraakt onder de moderne bouwvoor.</p><p>Op grond van de geringe zeldzaamheid, informatie- en ensemblewaarde is de vindplaats gewaardeerd als niet-behoudenswaardig.</p>