ผลของโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวกต่อความผาสุกทางจิตของวัยรุ่นในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวกต่อความผาสุกทางจิตของวัยรุ่นในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่ม ที่วัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ วัยรุ่นอายุ 15–18 ปี และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 62 คน จากสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน 2 แห่ง โดยการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 31 คน และกลุ่มควบคุม 31 คน กลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก ประกอบด้วย 8 กิจกรรม สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ครั้งละ 90 นาที เป็นเวลา 8 สัปดาห์ติดต่อกัน และมอบหมายการบ้านให้ทำทุกวัน วันละ 25 นาที ทั้งหมด 7 สัปดาห์ ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ โปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน และแบบวัดความผาสุกทางจิต มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าคอนบราค (Cronbach’s alpha coefficient) เท่ากับ .89 การวิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคล โดยใช้สถิติพรรณนาเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิต ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิต ระหว่างก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทีชนิดทีเป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิตของวัยรุ่นในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนหลังได้รับโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก (M=238.45, SD=25.99) สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก (M=204.74, SD=20.67) อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (t=8.14, p< .001) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิต ระหว่างก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ในกลุ่มทดลอง (D ̅_1=33.71 , SD=23.06) ซึ่งได้รับโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก และกลุ่มควบคุม (D ̅_2=10.45, SD=25.87) ซึ่งได้รับการดูแลตามปกติ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=3.74, p< .001) จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวกสามารถเพิ่มระดับความผาสุกทางจิตของวัยรุ่นในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้นโปรแกรมการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวก จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับบุคลากรทางด้านสุขภาพ ที่จะนำไปใช้ในการส่งเสริมให้เกิดความผาสุกทางจิต เพื่อป้องกันปัญหาสุขภาพจิต ก่อนที่จะกลายเป็นความเจ็บป่วยทางจิตตามมา