Plangebied Grote Kerkstraat 58-60 te Wijk en Aalburg, gemeente Altena; een proefsleuvenonderzoek met doorstart naar een opgraving.

<p>Inleiding In opdracht van E.A. van Ballegooijen en Zn. B.V. heeft RAAP van 24 t/m 26 juli 2017 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in plangebied Grote Kerkstraat 58-60 te Wijk en Aalburg, gemeente Altena. </p><p>Tijdens dit onderzoek is in de zes noordelijk gelegen sleuven een behoudenswaardige vindplaats uit de vroege- en volle middeleeuwen vastgesteld. Besloten is om deze vindplaats in-situ te behouden. Waar dit niet mogelijk was, is een beperkte opgraving uitgevoerd. De doorstart naar een opgraving vond plaats tussen 2 en 10 augustus 2017.</p><p>Landschap en bodem Het plangebied ligt op de westoever van de huidige Afgedamde Maas, in het historisch lint langs de Maasdijk te Wijk en Aalburg. Uit het onderzoek blijkt dat in de ondergrond van het plangebied zandige oeverafzettingen voorkomen van de stroomgordel van de Afgedamde Maas. Door intensieve bewoning zijn deze oeverafzettingen bedekt geraakt door een circa 1 m dikke woongrond. De grondsporen bevonden zich onder de woongrond, in de top van de oeverafzettingen.</p><p>Archeologie Tijdens het onderzoek is een vlak van 600 m2 door proefsleuven en een opgraving onderzocht. Hierbij zijn 115 archeologische grondsporen en 2130 vondsten gedocumenteerd. De sporen bestaan uit 17 greppels, 72 kuilen, 23 paalkuilen, 1 waterput en 2 recente dierlijke begravingen. De vondsten bestaan uit 1087 stuks bot, 935 fragmenten gebruiksaardewerk, 43 fragmenten keramisch bouwmateriaal, 40 stuks natuursteen, 24 stuks metaal en ??n fragment glas.</p><p>Door de beperkte omvang van het onderzoek is de relatie tussen de aangetroffen greppels, de kuilen, de paalkuilen en de waterput onduidelijk. Het merendeel van de sporen kan op basis van het geassocieerde aardewerk gedateerd worden in de middeleeuwen, waarbij de vroege- en volle middeleeuwen het best vertegenwoordigd lijken. Het oudst gevonden aardewerk betreft een Romeins fragment terra sigillata. Het meeste betreft middeleeuws vaatwerk dat dateert van de Karolingische tijd tot en met de late middeleeuwen. Een klein aantal keramische vondsten uit de (latere) nieuwe tijd zijn niet geassocieerd met bewoning, en kunnen worden beschouwd als losse vondsten.</p><p>Tijdens het onderzoek zijn meer dan duizend stuks botmateriaal verzameld, waarbij runderen de hoofdmoot vormden, gevolgd door paarden, varkens en schapen/geiten. Dit botmateriaal betreft zowel consumptie- als slachtafval. Het natuursteen bestaat uit hergebruikt bouwmateriaal en gefragmenteerde maalstenen. De metaalvondsten bestaan uit een Karolingische kruisvormige schijffibulae met groeven decoratie, een zilveren Karolingische denarius, spijkers, beslag en ondefinieerbare ijzerbrokjes.</p><p>Conclusie De archeologische resten vertegenwoordigen restanten van middeleeuwse bewoning in de vorm van een boerenerf of rurale nederzetting op de westoever van de Afgedamde Maas. Doordat slechts 600 m2 van het in totaal 4592 m2 grootte onderzoeksgebied in de vorm van smalle sleuven is onderzocht, is de onderlinge samenhang tussen de sporen en het vondstmateriaal onduidelijk.</p><p>De fasering van de vindplaats is onduidelijk. Het middeleeuwse aardewerk dateert zowel uit de vroege-, de volle en de late middeleeuwen, waarbij de vroege- en de volle middeleeuwen het sterkst vertegenwoordigd is. Het is echter onduidelijk of de continu?teit in het aardewerkspectrum ook een continu?teit in bewoning vertegenwoordigd. Het voorkomen van metaalvondsten en aardewerk uit de vroeg middeleeuwse Karolingische periode werd op basis van de datering van de oeverafzettingen niet verwacht en is dan ook opmerkingswaardig.</p><p>Er kan verondersteld worden dat de vindplaats in noordelijke richting doorloopt tot aan de plangebieden Grote Kerkstraat 60 en Maasdijk 143, waar fragmenten vroeg middeleeuws kogelpot- en Pingsdorf aardewerk en aardewerk uit de late middeleeuwen en de nieuwe tijd zijn aangetroffen.</p>