Duinen onder de zeebodem Kabeltrace Emmeloord Ens gemeente Noordoostpol-der archeologisch vooronderzoek een inventariserend veldonderzoek (karterende fase)

<p>RAAP Archeologisch Adviesbureau heeft in de winter van 2011/2012 een inventariserend veldonderzoek (karterend booronderzoek) uitgevoerd in verband met de aanleg van een 110 kV kabelverbinding tussen de schakelstations Westermeerdijk en Ens in de gemeente Noord-oostpolder. <br>Het onderzoek heeft betrekking op het tracédeel gelegen tussen de Enservaart en de Drietorensweg direct ten noorden van Ens. Het onderzochte traject valt uiteen in drie afzonderlijke stukken en heeft een totale lengte van circa 1,5 km.</p><p>Tijdens het veldonderzoek zijn 504 boringen gezet in twee parallelle raaien (4 x 5 meter grid). Indien het rivierduinzand werd aangetroffen binnen 3,0 m Mv, is de top ervan bemonsterd met een Edelmanboor met een diameter van 12 cm. De monsters zijn gezeefd en de residuen zijn geïnspecteerd op aanwezigheid van archeologische indicatoren. </p><p>De uitkomsten van het karterend booronderzoek weerspiegelen de hoge archeologische ver-wachting die op basis van de voorgaande onderzoeksfasen voor de onderhavige tracédelen gold. In een groot aantal boringen zijn archeologische resten aangetroffen, in hoofdzaak bestaande uit fragmenten vuursteen, aardewerk en een spreiding van houtskool. <br>Op basis van de ruimtelijke spreiding en dichtheid van archeologische indicatoren, in samenhang met de intactheid en het reliëf van de top van het duin, zijn zes vindplaatsen gedefinieerd: twee ‘harde’ vindplaatsen (vindplaatsen 1 en 6) en vier archeologische zones (vindplaatsen 2 t/m 5).</p><p>De aangetroffen resten zijn in dit stadium slechts globaal te dateren. Op basis van de diepteligging van (de top van) het rivierduincomplex kan gesteld worden dat het gaat het om resten uit de periode Laat Paleolithicum tot (ten jongste) het Laat Neolithicum.</p><p>De aard en omvang van de aangetroffen vindplaatsen kunnen evenmin exact worden vastge-steld. Het is in deze fase dan ook niet zinvol (of reëel) om elke losse boring met archeologische indicatoren of elke vondstconcentratie als een afzonderlijke vindplaats te beschouwen. Voor de interpretatie op een dergelijk (detail)niveau schiet een booronderzoek simpelweg tekort. Wel vormt de spreiding van indicatoren een concrete aanwijzing voor de aanwezigheid van archeolo-gische resten (en/of sporen).</p>