Een archeologische begeleiding van de rioleringswerken in de Nieuweweg te Wijchen

<p>Gemeente Nijmegen, Bureau Archeologie en Monumenten heeft een archeologische begeleiding uitgevoerd in de Nieuweweg te Wijchen in verband met de vervanging van het riool. Het onderzoek is uitgevoerd in periode tussen 16-06-2005 en 26-04-2006. <br>De insteek van het hier voorliggende onderzoek was te achterhalen of er zich binnen het plangebied resten van een Romeinse weg, die het centrum van Wijchen met Nijmegen verbond, en mogelijke resten van een nederzetting en/of grafveld bevonden. Uit de resultaten is gebleken dat er zich binnen de rioolsleuf geen sporen zijn aangetroffen die als restant van een weg geïnterpreteerd kunnen worden. Nochtans heeft het onderzoek interessante resultaten opgeleverd. Op basis van de sporen, waarvan een groot deel in min of meerdere mate scherven van handgevormd aardewerk uit de overgang van de midden naar de late ijzertijd heeft opgeleverd, kunnen we stellen dat de rioolsleuf midden door een nederzettingsterrein uit deze periode gaat. De paalsporen kunnen, met uitzondering van een mogelijke structuur in het oostelijke deel van het riooltracé, niet herleid worden tot structuren. Nochtans wijzen de kuilen, waarvan één met zekerheid als afvalkuil geïnterpreteerd kan worden, en vele paalkuilen en -gaten er op dat er hier enkele (bij)gebouwen zijn opgetrokken.<br>Opvallend is dat de cultuurlaag ten hoogte van P1 en P2–P3 een groot deel van het verzamelde aardewerk heeft opgeleverd. Het aantal sporen dat hier is gevonden ligt laag en loopt iets op in oostelijke richting, maar hierbij moet onmiddellijk opgemerkt worden dat de aard van het onderzoek niet toelaat om sporen goed te herkennen en er bovendien grote kans is dat buiten het riooltracé meer sporen aanwezig zijn dan in het tracé zelf zijn aangetroffen. Hoe deze plaatselijke ‘hoge’ concentratie van aardewerk te duiden is, is moeilijk te achterhalen.<br>Opmerkelijk is de vondst van een crematiegraf temidden van de nederzettingssporen. Het graf heeft een bijzondere vondst opgeleverd: een ijzeren fibula. Deze is op basis van de vorm en versiering te dateren in de 4e eeuw, meer bepaald halverwege de 4e eeuw (La Tène B). Bronzen fibulae zijn uit deze periode goed bekend, maar ijzeren mantelspelden zijn dermate uitzonderlijk dat hier terecht sprake is van een zeer bijzondere vondst. Bovendien blijkt de beugel van de mantelspeld versierd te zijn met gestileerde kleine blaadjes, een motief dat gemakkelijker in een bronzen voorwerp te maken is dan in een ijzeren. Dit duidt op de grote vakmanschap van diegene die het sieraad heeft gemaakt.<br>Het aardewerk dat tijdens de begeleiding is gevonden, zowel in de sporen als in de lagen, dateert uit het einde van de midden-ijzertijd. Het graf is met andere woorden iets ouder. Aangezien een nederzetting en een grafveld niet gelijktijdig op dezelfde plaats zullen zijn aangelegd, hebben we hier met ten minste twee fasen van prehistorisch gebruik van het terrein te maken.</p>