Gemeente Landerd, Plangebied MC Driehuis te Reek, Zandvoortseweg

<p>In opdracht van het Ministerie van Defensie heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch bureauonderzoek en karterend booronderzoek uitgevoerd in het plangebied MC Driehuis te Reek aan de Zandvoortseweg (Gemeente Landerd). De plannen voor de planlocatie hebben betrekking op de bouw van een nieuwe hoofdpoort en de aanleg van een buizenstelsel binnen het militair oefenterrein MC Driehuis. Het plangebied ligt in een bebost gebied dat onderdeel uitmaakt van de ‘Reeksche Bergen’, aan de noordoostkant van de Reeksche Heide. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied in een gebied ligt met landduinen die zijn gevormd door verstuiving van dekzanden. Het is een voormalige heidegebied dat is bebost. Het oostelijke deel van het plangebied ligt op de rand van een paraboolduin. Onder het stuifzand kunnen in de top van het dekzand een oude bodem en eventueel aanwezige archeologische niveau’s voorkomen. Historische kaarten geven aan dat het plangebied een kaal gebied was met stuifduinen in ieder geval tot 1943. In 1955 is het plangebied en de omgeving bebost en in de jaren tachtig is het militair oefenterrein aangelegd. Bodemverstoringen worden verwacht met name als gevolg van de aanleg van de nabijgelegen gebouwen en het wegennetwerk van het militair oefenterrein. Op basis van het Actueel Hoogtebestand van Nederland (AHN) lijkt het oostelijke deelgebied voor een groot deel circa 1 m. te zijn afgegraven. De bestaande archeologische verwachtingskaarten geven aan dat het plangebied een middelhoge trefkans heeft voor archeologische waarden. In de directe omgeving van het plangebied zijn enkele vondsten gedaan die dateren uit het mesolithicum t/m de middeleeuwen. Op basis van het bureauonderzoek wordt geconcludeerd dat het plangebied een middelhoge archeologische verwachting heeft voor het paleolithicum t/m de middeleeuwen. Teneinde de specifieke archeologische verwachting aan te vullen en te toetsen, is geadviseerd een karterend booronderzoek uit te voeren. Het karterend booronderzoek bestond uit een tiental boringen tot minstens 120 cm – mv (uitgezonderd een gestaakte boring vanwege puin), waarbij de boorkernen zijn gezeefd en geïnspecteerd op archeologische resten. Daarnaast zijn veldwaarnemingen gedaan ter controle op archeologische resten aan het maaiveld. Vanwege de dichte begroeiing en gedeeltelijke verharding van het terrein kon een systematische veldkartering niet worden uitgevoerd. Niettemin is het terrein geïnspecteerd en hierbij zijn geen aanwijzingen gevonden voor archeologische resten. De karterende boringen laten een opeenvolging zien van stuifzand op dekzand zonder intact podzolprofiel in het dekzand, wel met een jonge micropodzol in de top van het stuifzand, vermoedelijk gevormd onder invloed van het aangeplante dennenbos, in de 19e of 20e eeuw. In de zuidoosthoek van het plangebied (boring 7 en 8) is in de top van het dekzand op 90 cm -mv een dunne (10 cm) humeuze laag gevonden die een restant kan zijn van een afgestoven bodem in de top van het dekzand. Aangezien er sprake is van een AC-profiel en er geen intacte bodem in het dekzand is gevonden, is het oude oppervlak van het dekzandreliëf niet goed bewaard gebleven in het plangebied. Hiermee is de kans op aanwezige archeologische resten (vanaf het laat-paleolithicum) zeer klein, met name ook vanwege het feit dat er geen archeologische indicatoren zijn gevonden. Het advies luidt dan ook om het plangebied MC Driehuis te Reek voor wat betreft archeologie vrij te geven.</p>