Stadsweg 83, Ten Boer (gem. Groningen)

<p>Het plangebied ligt in de archeoregio ‘noordelijk zeekleigebied’. dekzand bevindt zich op een diepte van -6 tot -4 m NAP. Vanaf het Neolithicum wordt het dekzandgebied met veen bedekt. Het dekzand in de omgeving is bedekt door basisveen, wat erop wijst dat er niet of nauwelijks erosie heeft plaatsgevonden. Op de geomorfologische kaart is te zien dat het plangebied in een bebouwde zone ligt. De dichtstbijzijnde gekarteerde zone is een noord-zuid georiënteerde kwelderwal. De dichtstbijzijnde gekarteerde bo-dems bestaan uit knippige poldervaaggronden op klei. De zone heeft grondwatertrap 5. Binnen het plangebied komen geen onderzoeksmeldingen, vondstlocaties of archeologische terreinen voor. In het onderzoeksgebied zijn archeologische resten aangetroffen uit de periode Late IJzertijd – Nieuwe Tijd. De complexen hangen samen met wierdebewoning, met de ontginningen van het voormalige veengebied en met het middeleeuwse kloosterterrein Ten Boer. </p><p>In historische bronnen wordt vanaf 1301 melding gemaakt van de nederzetting en het kloster Te Bure. Het Benedictijner klooster is in de 15e eeuw ontmanteld. Het plangebied is op de kadastrale minuut uit 1832 en op HISGIS in gebruik als weiland. In 1920 wordt binnen het plangebied een woning gebouwd, die tot op heden aanwezig is. </p><p>Er is een middelhoge tot hoge verwachting gespecificeerd voor verschillende bodemniveaus. Het diepst gelegen archeologisch relevante niveau is de top van het laat-pleistocene dekzand, dat zich op een diepte van -6 tot -4 m NAP bevindt. In de top van het dekzand kunnen resten worden aangetroffen vanaf het Laat-Paleolithicum tot en met het Laat-Mesolithicum. Voor dit niveau geldt een hoge verwachting. Vanaf het Neolithicum treedt veengroei op in het onderzoeksgebied. Voor de periode Neolithicum – Vroege IJzertijd geldt dan ook een lage verwachting. In de latere IJzertijd ontstaat een kwelderwal rond Ten Boer, waar aardewerk uit de Late IJzertijd – Romeinse Tijd is aangetroffen. Voor deze periode geldt daarom een hoge verwachting voor de top van de kwelderafzettingen. Aan het einde van de Romeinse Tijd werd het wierdengebied grotendeels verlaten en opnieuw bevolkt in de vijfde eeuw. Voor de vijfde-achtste eeuw wordt een middelhoge verwachting voorgesteld. De dorpswierde Ten Boer ontstond waarschijnlijk in de negende of tiende eeuw en maakte deel uit van de vroegste ontginningen van het Centrale Woldgebied. Voor deze periode geldt dan ook een middelhoge verwachting. In de Nieuwe Tijd lag het plangebied buiten de dorpskern van Ten Boer. Voor deze periode geldt daarom een lage verwachting.</p><p>In het plangebied is een verkennend booronderzoek uitgevoerd waarbij 7 boringen zijn gezet. De boringen zijn regelmatig over de locatie waar de verstoringen zullen plaatsvinden verdeeld conform het Plan van Aanpak. <br>Tijdens het veldonderzoek is een bouwvoor/ophogingslaag op een verstoorde kwelderafzetting op intacte kwelderafzettingen aangetroffen. De top van de intacte kwelderafzettingen ligt op 0,6 – 1 m -mv (NAP). De boringen zijn niet doorgezet tot in het veen of dekzand omdat de nieuwe fundering tot circa 1m -mv komt te liggen en daarmee de diepere lagen niet worden verstoord. Eventuele funderingspalen zullen de onderliggende lagen slechts beperkt verstoren. Noch het bureauonderzoek noch het veldonderzoek hebben aanwijzingen voor vindplaatsen opgeleverd. De archeologische verwachting voor resten vanaf de Late IJzertijd kan dan ook naar beneden worden bijgesteld. Tijdens het veldonderzoek zijn geen archeologische resten, vegetatieniveau ’s of wierdelagen aangetroffen. De uitvoering van het plan zal dan ook geen consequenties hebben.<br>Op basis van de resultaten van het veldonderzoek kan worden geconcludeerd dat de hoge verwachting van het plangebied naar beneden kan worden bijgesteld. De kans op het aantreffen van een (intacte) archeologische vindplaats in het plangebied, wordt klein ingeschat. In het plangebied zijn alleen natuurlijke kwelderafzettingen herkend.</p>