De Deventer wal tegen de Vikingen. Archeologische en historisch onderzoek naar de vroegmiddeleeuwse wal en stadsmuren (850-1900) en een vergelijking met andere vroegmiddeleeuwse omwalde nederzettingen

<p>De uitwerking van de opgraving Smedenstraat 38-44 vormt het startpunt van dit rapport. In hoofdstuk 1 komen alle aangetroffen periodes aan bod met de nadruk op de periode van vóór de verwoesting van 882 n. Chr. tot de bouw van de tweede baksteen stadsmuur in de 14de eeuw. In één van de inleidende paragrafen is een korte inleiding op de vroegmiddeleeuwse keramiek opgenomen. De opgraving aan de Smedenstraat gaf antwoord op een aantal vragen, maar een aantal zaken bleef onduidelijk. Was bijvoorbeeld de wal aanwezig onder de hele zone van de latere stadsmuur? Op zoek naar een antwoord op deze en andere vragen, besloot de auteur om alle bekende gegevens in en buiten Deventer uit de kast te halen, te bestuderen of opnieuw te analyseren, om zo tot een betere interpretatie te komen.<br>In hoofdstuk 2 wordt daarom begonnen met het belangrijkste onderzoek in Deventer, dat aan het Noordenbergschild in 1997 en de waarnemingen aan de Molenstraat 55. Ook het gebied van de Brink krijgt bijzondere aandacht. Andere oudere en recentere onderzoeken volgen daarna. Hierbij zijn zowel archeologie, bouwhistorie, historie als bodemkunde gecombineerd.<br>In hoofdstuk 3 wordt een analyse van de omwalde vroegmiddeleeuwse nederzettingen rondom Deventer gepresenteerd. Voor Noordoost-Nederland zijn dit Zutphen, Oldenzaal, Groningen en de Hunneschans op de Veluwe, voor het rivierengebied Dorestad, Duisburg en Nijmegen. Ook wordt naar het Schelde- en Maasgebied gekeken waar Antwerpen, Gent, Brugge, Mechelen en Maastricht aan bod komen. Langs de Noordzeekust worden de Zeeuwse burgen en Texel kort behandeld. Tenslotte wordt het gebied ten oosten van Deventer de walstructuren van: Haithabu, Paderborn, Münster en Soest bekeken. Aan het einde van dit hoofdstuk worden op siteniveau en stedelijk niveau verschillen en overeenkomsten tussen de bestudeerde omwalde nederzettingen geanalyseerd. In hoofdstuk 4 volgt een eindconclusie.</p>