ผลของการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ ที่มีต่อความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร และการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

ศึกษาความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ เปรียบเทียบความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ และกลุ่มที่ได้รับการสอนปกติ ศึกษาปริมาณการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ และเปรียบเทียบปริมาณการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ ตัวอย่างประชากรในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดทรงธรรม สมุทรปราการ ปีการศึกษา 2543 ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเจาะจงมา 2 กลุ่มๆ ละ 30 คน โดยสุ่มให้นักเรียนกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มทดลอง ที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับการสอนปกติ ผู้วิจัยสอนนักเรียนทั้งสองกลุ่มด้วยตนเอง โดยใช้เวลาสอนทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 คาบ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ แผนการสอนกลุ่มละ 12 แผนการสอน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร จำนวน 2 ฉบับ ซึ่งเป็นแบบสอบคู่ขนาน และแบบสังเกตปริมาณการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ จำนวน 1 ฉบับ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผู้วิจัยทดสอบความสามารถ ในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม ก่อนการทดลองด้วยแบบสอบฉบับที่ 1 และหลังการทดลองด้วยแบบสอบฉบับที่ 2 อีกทั้งประเมินความถี่ในการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ ของกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง ด้วยแบบสังเกตปริมาณการใช้กลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ แล้ววิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าร้อยละของค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าที และค่าไคสแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยรวม อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อพิจารณาความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร จากการทำกิจกรรมการสัมภาษณ์ การเล่าเรื่องจากภาพ และการบรรยายภาพเพื่อหาความแตกต่าง อยู่ในระดับดี ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ และต่ำกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำ ตามลำดับ 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนกลวิธีในการปฏิสัมพันธ์ มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนปกติ